Conjugation of brzęczeć
ˈbʐɛn.t͡ʂɛt͡ɕo metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | brzęczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | brzęczę |
| ty | brzęczysz |
| on / ona / ono | brzęczy |
| my | brzęczymy |
| wy | brzęczycie |
| oni / one | brzęczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | brzęczałem |
| ty | brzęczałeś |
| on / ona / ono | brzęczał |
| my | brzęczeliśmy |
| wy | brzęczeliście |
| oni / one | brzęczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | brzęczałam |
| ty | brzęczałaś |
| on / ona / ono | brzęczała |
| my | brzęczałyśmy |
| wy | brzęczałyście |
| oni / one | brzęczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | brzęczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę brzęczał |
| ty | będziesz brzęczał |
| on / ona / ono | będzie brzęczał |
| my | będziemy brzęczeli |
| wy | będziecie brzęczeli |
| oni / one | będą brzęczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę brzęczała |
| ty | będziesz brzęczała |
| on / ona / ono | będzie brzęczała |
| my | będziemy brzęczały |
| wy | będziecie brzęczały |
| oni / one | będą brzęczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie brzęczało |
Tryb rozkazujący
| ty | brzęcz |
| my | brzęczmy |
| wy | brzęczcie |