HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← brzękać — definition

Conjugation of brzękać

Regular CEFR B1
ˈbʐɛŋ.kat͡ɕ

to clang, to twang (to produce a metalic sound) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
brzękać
Czas teraźniejszy
ja brzękam
ty brzękasz
on / ona / ono brzęka
my brzękamy
wy brzękacie
oni / one brzękają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja brzękałem
ty brzękałeś
on / ona / ono brzękał
my brzękaliśmy
wy brzękaliście
oni / one brzękali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja brzękałam
ty brzękałaś
on / ona / ono brzękała
my brzękałyśmy
wy brzękałyście
oni / one brzękały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono brzękało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę brzękał
ty będziesz brzękał
on / ona / ono będzie brzękał
my będziemy brzękali
wy będziecie brzękali
oni / one będą brzękali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę brzękała
ty będziesz brzękała
on / ona / ono będzie brzękała
my będziemy brzękały
wy będziecie brzękały
oni / one będą brzękały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie brzękało
Tryb rozkazujący
ty brzękaj
my brzękajmy
wy brzękajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary