HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← błogosławić — definition

Conjugation of błogosławić

Regular CEFR C1
bwɔ.ɡɔˈswa.vit͡ɕ

dawać błogosławieństwo czemuś, akceptować coś Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
błogosławić
Czas teraźniejszy
ja błogosławię
ty błogosławisz
on / ona / ono błogosławi
my błogosławimy
wy błogosławicie
oni / one błogosławią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja błogosławiłem
ty błogosławiłeś
on / ona / ono błogosławił
my błogosławiliśmy
wy błogosławiliście
oni / one błogosławili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja błogosławiłam
ty błogosławiłaś
on / ona / ono błogosławiła
my błogosławiłyśmy
wy błogosławiłyście
oni / one błogosławiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono błogosławiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę błogosławił
ty będziesz błogosławił
on / ona / ono będzie błogosławił
my będziemy błogosławili
wy będziecie błogosławili
oni / one będą błogosławili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę błogosławiła
ty będziesz błogosławiła
on / ona / ono będzie błogosławiła
my będziemy błogosławiły
wy będziecie błogosławiły
oni / one będą błogosławiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie błogosławiło
Tryb rozkazujący
ty błogosław
my błogosławmy
wy błogosławcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary