Conjugation of błysnąć
ˈbwɘs.nɔɲt͡ɕto shine, to flash (to be distinct in a positive way) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | błysnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | błysnąłem |
| ty | błysnąłeś |
| on / ona / ono | błysnął |
| my | błysnęliśmy |
| wy | błysnęliście |
| oni / one | błysnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | błysnęłam |
| ty | błysnęłaś |
| on / ona / ono | błysnęła |
| my | błysnęłyśmy |
| wy | błysnęłyście |
| oni / one | błysnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | błysnęło |
Czas przyszły
| ja | błysnę |
| ty | błyśniesz |
| on / ona / ono | błyśnie |
| my | błyśniemy |
| wy | błyśniecie |
| oni / one | błysną |
Tryb rozkazujący
| ty | błyśnij |
| my | błyśnijmy |
| wy | błyśnijcie |