Conjugation of afirmować
a.firˈmɔ.vat͡ɕuznawać istnienie czegoś i akceptować to Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | afirmować |
Czas teraźniejszy
| ja | afirmuję |
| ty | afirmujesz |
| on / ona / ono | afirmuje |
| my | afirmujemy |
| wy | afirmujecie |
| oni / one | afirmują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | afirmowałem |
| ty | afirmowałeś |
| on / ona / ono | afirmował |
| my | afirmowaliśmy |
| wy | afirmowaliście |
| oni / one | afirmowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | afirmowałam |
| ty | afirmowałaś |
| on / ona / ono | afirmowała |
| my | afirmowałyśmy |
| wy | afirmowałyście |
| oni / one | afirmowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | afirmowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę afirmował |
| ty | będziesz afirmował |
| on / ona / ono | będzie afirmował |
| my | będziemy afirmowali |
| wy | będziecie afirmowali |
| oni / one | będą afirmowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę afirmowała |
| ty | będziesz afirmowała |
| on / ona / ono | będzie afirmowała |
| my | będziemy afirmowały |
| wy | będziecie afirmowały |
| oni / one | będą afirmowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie afirmowało |
Tryb rozkazujący
| ty | afirmuj |
| my | afirmujmy |
| wy | afirmujcie |