Conjugation of agnoskować
aɡ.nɔsˈkɔ.vat͡ɕpoznać, rozpoznać; stwierdzić niewątpliwość czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | agnoskować |
Czas teraźniejszy
| ja | agnoskuję |
| ty | agnoskujesz |
| on / ona / ono | agnoskuje |
| my | agnoskujemy |
| wy | agnoskujecie |
| oni / one | agnoskują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | agnoskowałem |
| ty | agnoskowałeś |
| on / ona / ono | agnoskował |
| my | agnoskowaliśmy |
| wy | agnoskowaliście |
| oni / one | agnoskowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | agnoskowałam |
| ty | agnoskowałaś |
| on / ona / ono | agnoskowała |
| my | agnoskowałyśmy |
| wy | agnoskowałyście |
| oni / one | agnoskowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | agnoskowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę agnoskował |
| ty | będziesz agnoskował |
| on / ona / ono | będzie agnoskował |
| my | będziemy agnoskowali |
| wy | będziecie agnoskowali |
| oni / one | będą agnoskowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę agnoskowała |
| ty | będziesz agnoskowała |
| on / ona / ono | będzie agnoskowała |
| my | będziemy agnoskowały |
| wy | będziecie agnoskowały |
| oni / one | będą agnoskowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie agnoskowało |
Tryb rozkazujący
| ty | agnoskuj |
| my | agnoskujmy |
| wy | agnoskujcie |