Conjugation of ontstrijden
ˌɔntˈstrɛi̯də(n)to take away violently, to plunder Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontstrijd |
| jij / je | ontstrijdt |
| hij / zij / het | ontstrijdt |
| wij / we | ontstrijden |
| jullie | ontstrijden |
| zij / ze | ontstrijden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontstreed |
| jij / je | ontstreed |
| hij / zij / het | ontstreed |
| wij / we | ontstreden |
| jullie | ontstreden |
| zij / ze | ontstreden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontstrijde |
| jij / je | ontstrijde |
| hij / zij / het | ontstrijde |
| wij / we | ontstrijden |
| jullie | ontstrijden |
| zij / ze | ontstrijden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontstrede |
| jij / je | ontstrede |
| hij / zij / het | ontstrede |
| wij / we | ontstreden |
| jullie | ontstreden |
| zij / ze | ontstreden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontstrijd |
| jullie (archaïsch) | ontstrijdt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontstrijden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontstrijdend |
Voltooid deelwoord
| — | ontstreden |