Conjugation of ontbreken
ˌɔntˈbreː.kə(n)niet aanwezig zijn terwijl dit wel zou moeten of verwacht wordt Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontbreek |
| jij / je | ontbreekt |
| hij / zij / het | ontbreekt |
| wij / we | ontbreken |
| jullie | ontbreken |
| zij / ze | ontbreken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontbrak |
| jij / je | ontbrak |
| hij / zij / het | ontbrak |
| wij / we | ontbraken |
| jullie | ontbraken |
| zij / ze | ontbraken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontbreke |
| jij / je | ontbreke |
| hij / zij / het | ontbreke |
| wij / we | ontbreken |
| jullie | ontbreken |
| zij / ze | ontbreken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontbrake |
| jij / je | ontbrake |
| hij / zij / het | ontbrake |
| wij / we | ontbraken |
| jullie | ontbraken |
| zij / ze | ontbraken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontbreek |
| jullie (archaïsch) | ontbreekt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontbreken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontbrekend |
Voltooid deelwoord
| — | ontbroken |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.