Conjugation of ontblinken
ˌɔntˈblɪŋkə(n)to begin to shine, to begin to glitter Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontblink |
| jij / je | ontblinkt |
| hij / zij / het | ontblinkt |
| wij / we | ontblinken |
| jullie | ontblinken |
| zij / ze | ontblinken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontblonk |
| jij / je | ontblonk |
| hij / zij / het | ontblonk |
| wij / we | ontblonken |
| jullie | ontblonken |
| zij / ze | ontblonken |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontblinke |
| jij / je | ontblinke |
| hij / zij / het | ontblinke |
| wij / we | ontblinken |
| jullie | ontblinken |
| zij / ze | ontblinken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontblonke |
| jij / je | ontblonke |
| hij / zij / het | ontblonke |
| wij / we | ontblonken |
| jullie | ontblonken |
| zij / ze | ontblonken |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontblink |
| jullie (archaïsch) | ontblinkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontblinken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontblinkend |
Voltooid deelwoord
| — | ontblonken |