Conjugation of ontbloemen
ˌɔntˈblu.mə(n)to remove the flowers from, to deflower Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | ontbloem |
| jij / je | ontbloemt |
| hij / zij / het | ontbloemt |
| wij / we | ontbloemen |
| jullie | ontbloemen |
| zij / ze | ontbloemen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | ontbloemde |
| jij / je | ontbloemde |
| hij / zij / het | ontbloemde |
| wij / we | ontbloemden |
| jullie | ontbloemden |
| zij / ze | ontbloemden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | ontbloeme |
| jij / je | ontbloeme |
| hij / zij / het | ontbloeme |
| wij / we | ontbloemen |
| jullie | ontbloemen |
| zij / ze | ontbloemen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | ontbloemde |
| jij / je | ontbloemde |
| hij / zij / het | ontbloemde |
| wij / we | ontbloemden |
| jullie | ontbloemden |
| zij / ze | ontbloemden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | ontbloem |
| jullie (archaïsch) | ontbloemt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | ontbloemen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | ontbloemend |
Voltooid deelwoord
| — | ontbloemd |