Meaning of vandalismus | Babel Free

Definitions

1. a linguistic feature associated with or characteristic of the Vandal people
   New-Latin, declension-2, masculine, singular
2. vandalism; barbarous destructiveness
   New-Latin, declension-2, masculine, singular

Equivalents

Examples

“Verum nec ab hoc tempore inquilinos nostros, quamvis Witekindus Dynastae Ileburgi titulum gessit, Christianorum doctrinam amplexos fuisse perhibetur, quoniam ex Ditmari Episcopi Martisb. nec non Witekindi & Albini Chronicis satis liquet, Henricum Aucupem verbum divinum mirum in modum in solo Misniaco ferro propagasse, quin imò Vandalos, quorum mentes gentili superstitione non intactas cognoverat, in Metropoli eorum Gronâ non procul à nostra urbe sitâ, quam falso pro Grimmâ venditat Schneiderus Chron. Lips. pag. 56. aggressos, captâ urbe, muris dirutis, caesisque natu majoribus, ad Christianorum castra sequenda compulit, urbe in pagi formam redacta, ideò nec oppidum nostrum ab hoc errore liberare possumus, dum hinc inde ultra octo imò vix quatuor stadia circumjacentium pagorum nomina ab ipsis Vandalis imposita nostro adhuc tempore reperiuntur, e.g. Kilschau/Dalwitz/& hujus generis alia innumera, quorum vocabulorum finem Vandalismum olere, colligere licet ex Albino loc. cit.”

“Nec pro Rabbinismis, in N. T. sermone stabiliendis, hoc ratiocinium, quod, ex Cochio, Io. Olearius protraxit, p. 361, inquiens, certe si quis locos in Hebraeum conetur transferre, experietur ipse, in multis Talmudica, quam Biblica, propiora esse, teste Cochio, in praefat, ad Titulos duos Talmudicos Sanhedrin et Maccoth, quicquam facere, concludo. Si enim huic argumentationi uis quaedam probandi inesset, eadem facilitate probare posses, et in Thucydide, Isocrate, Demosthene, ac reliquis Graecis omnibus, et Rabbinismos, et Latinismos, et Germanismos, et Vandalismos, ceterarumque linguarum omnium idiotismos obseruari, cum multi loci Gracci a uerbo, ad uerbum, in linguas, Germanicam, Latinam, Vandalicam, et Rabbinicam, transferri possint.”

“Nam vivida repugnantia quam experimur cùm videmus haec entia barbare tractari et destrui, satis jàm indicaret crudelitatem et vandalismum à naturâ reprobari.”

“Ad b. Sancta Tridentina Synodus Sessione XXV docere mandat omnibus Episcopis et ceteris docendi munus curamque sustinentibus imaginis Christi, Deiparae Virginis et aliorum Sanctorum in templis praesertim habendas et retinendas eisque debitum honorem et venerationem impertiendam. Opponitur haec fidei doctrina sacrarum imaginum impugnatoribus, tam remotioris quam sequioris aetatis, qui simul omnes generico nomine Iconomachorum compellari possunt. Merito tamen bifariàm dividuntur: in illos scilicet, qui SS. imaginum usum admittentes pro templorum ornatu et historiae memoria, tamen earumdem religiosam venerationem respuunt. Et his quidem nomen generis inhaesit. Sunt qui usum damnant et cultum ; atque Iconoclastarum appellatione insigniuntur. Quare aevi nostri Protestantes ad Iconomachos referendi sunt; ad Iconoclastas vero Lutheri et Calvini antiquior proles, quae nimirum in Germania, in Galliis et in nostro Belgio, Vandalorum argumentis monstrarunt, aᵒ 1566, praecipue Augusti diebus 14 et 15 icones esse frangendas (κλᾶν) utut exquisitissimae artis et venerandae antiquitatis. Vide Verzijl Handleid. 3ᵉ édit. bl. 118. Videatur etiam Leo Niederländische geschichte Buch IX kap. I, Philip II, ubi postquam verba popularis nostri van Kampen retulit, asserentis nullum genuinum Neerlandiae Protestantem in hunc Vandalismum consensisse, et praeeunte Aldegondio (stupete Superi!) excusationem quærendam esse in den geest des tijds, in genio istius temporis etc. graviter et apposite licet acatholicus scriptor subdit: auf diese Weise lässt sich freilich Alles entschuldigen u. s. w. Revera Protestantes, etiam doctiores et magis culti, non satis attendunt, plebeculae Vandalismum logice fluere ex doctrina Reformatorum, praesertim Calvini.”

CEFR level