HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suspicor — definition

Conjugation of suspicor

Regular CEFR B2
[ˈsʊs.pɪ.kɔr]

to surmise, suppose, believe or conjecture Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suspicor
tū suspicāris
is / ea / id suspicātur
nōs suspicāmur
vōs suspicāminī
eī / eae / ea suspicantur
Indicātīvus imperfectum
ego suspicābar
tū suspicābāris
is / ea / id suspicābātur
nōs suspicābāmur
vōs suspicābāminī
eī / eae / ea suspicābantur
Indicātīvus futūrum
ego suspicābor
tū suspicāberis
is / ea / id suspicābitur
nōs suspicābimur
vōs suspicābiminī
eī / eae / ea suspicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suspicer
tū suspicēris
is / ea / id suspicētur
nōs suspicēmur
vōs suspicēminī
eī / eae / ea suspicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suspicārer
tū suspicārēris
is / ea / id suspicārētur
nōs suspicārēmur
vōs suspicārēminī
eī / eae / ea suspicārentur
Imperātīvus praesēns
tū suspicāre
vōs suspicāminī
Imperātīvus futūrum
tū suspicātor
is / ea / id suspicātor
eī / eae / ea suspicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— suspicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— suspicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suspicātūrum esse
Participium praesēns
— suspicāns
Participium futūrum
— suspicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— suspicandī
Gerundium (datīvus)
— suspicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— suspicandum
Gerundium (ablātīvus)
— suspicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— suspicātum
Supīnum (ablātīvus)
— suspicātū

Vox passīva

Participium futūrum
— suspicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary