Conjugation of suspicor
/[ˈsʊs.pɪ.kɔr]/to surmise, suppose, believe or conjecture Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | suspicor |
| tū | suspicāris |
| is / ea / id | suspicātur |
| nōs | suspicāmur |
| vōs | suspicāminī |
| eī / eae / ea | suspicantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | suspicābar |
| tū | suspicābāris |
| is / ea / id | suspicābātur |
| nōs | suspicābāmur |
| vōs | suspicābāminī |
| eī / eae / ea | suspicābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | suspicābor |
| tū | suspicāberis |
| is / ea / id | suspicābitur |
| nōs | suspicābimur |
| vōs | suspicābiminī |
| eī / eae / ea | suspicābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | suspicer |
| tū | suspicēris |
| is / ea / id | suspicētur |
| nōs | suspicēmur |
| vōs | suspicēminī |
| eī / eae / ea | suspicentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | suspicārer |
| tū | suspicārēris |
| is / ea / id | suspicārētur |
| nōs | suspicārēmur |
| vōs | suspicārēminī |
| eī / eae / ea | suspicārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | suspicāre |
| vōs | suspicāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | suspicātor |
| is / ea / id | suspicātor |
| eī / eae / ea | suspicantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | suspicārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | suspicātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | suspicātūrum esse |
Participium praesēns
| — | suspicāns |
Participium futūrum
| — | suspicātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | suspicandī |
Gerundium (datīvus)
| — | suspicandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | suspicandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | suspicandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | suspicātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | suspicātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | suspicandus |