HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← susurro — definición

Conjugation of susurro

Regular CEFR B1
/[sʊˈsʊr.roː]/

to hum, buzz, murmur, mutter, whisper Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego susurrō
susurrās
is / ea / id susurrat
nōs susurrāmus
vōs susurrātis
eī / eae / ea susurrant
Indicātīvus imperfectum
ego susurrābam
susurrābās
is / ea / id susurrābat
nōs susurrābāmus
vōs susurrābātis
eī / eae / ea susurrābant
Indicātīvus futūrum
ego susurrābō
susurrābis
is / ea / id susurrābit
nōs susurrābimus
vōs susurrābitis
eī / eae / ea susurrābunt
Indicātīvus perfectum
ego susurrāvī
susurrāvistī
is / ea / id susurrāvit
nōs susurrāvimus
vōs susurrāvistis
eī / eae / ea susurrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego susurrāveram
susurrāverās
is / ea / id susurrāverat
nōs susurrāverāmus
vōs susurrāverātis
eī / eae / ea susurrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego susurrāverō
susurrāveris
is / ea / id susurrāverit
nōs susurrāverimus
vōs susurrāveritis
eī / eae / ea susurrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego susurrem
susurrēs
is / ea / id susurret
nōs susurrēmus
vōs susurrētis
eī / eae / ea susurrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego susurrārem
susurrārēs
is / ea / id susurrāret
nōs susurrārēmus
vōs susurrārētis
eī / eae / ea susurrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego susurrāverim
susurrāverīs
is / ea / id susurrāverit
nōs susurrāverīmus
vōs susurrāverītis
eī / eae / ea susurrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego susurrāvissem
susurrāvissēs
is / ea / id susurrāvisset
nōs susurrāvissēmus
vōs susurrāvissētis
eī / eae / ea susurrāvissent
Imperātīvus praesēns
susurrā
vōs susurrāte
Imperātīvus futūrum
susurrātō
is / ea / id susurrātō
vōs susurrātōte
eī / eae / ea susurrantō
Īnfīnītīvus praesēns
susurrāre
Īnfīnītīvus perfectum
susurrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
susurrātūrum esse
Participium praesēns
susurrāns
Participium futūrum
susurrātūrus
Gerundium (genitīvus)
susurrandī
Gerundium (datīvus)
susurrandō
Gerundium (accūsātīvus)
susurrandum
Gerundium (ablātīvus)
susurrandō
Supīnum (accūsātīvus)
susurrātum
Supīnum (ablātīvus)
susurrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego susurror
susurrāris
is / ea / id susurrātur
nōs susurrāmur
vōs susurrāminī
eī / eae / ea susurrantur
Indicātīvus imperfectum
ego susurrābar
susurrābāris
is / ea / id susurrābātur
nōs susurrābāmur
vōs susurrābāminī
eī / eae / ea susurrābantur
Indicātīvus futūrum
ego susurrābor
susurrāberis
is / ea / id susurrābitur
nōs susurrābimur
vōs susurrābiminī
eī / eae / ea susurrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego susurrer
susurrēris
is / ea / id susurrētur
nōs susurrēmur
vōs susurrēminī
eī / eae / ea susurrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego susurrārer
susurrārēris
is / ea / id susurrārētur
nōs susurrārēmur
vōs susurrārēminī
eī / eae / ea susurrārentur
Imperātīvus praesēns
susurrāre
vōs susurrāminī
Imperātīvus futūrum
susurrātor
is / ea / id susurrātor
eī / eae / ea susurrantor
Īnfīnītīvus praesēns
susurrārī
Īnfīnītīvus perfectum
susurrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
susurrātum īrī
Participium perfectum
susurrātus
Participium futūrum
susurrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary