HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← susurro — definition

Conjugation of susurro

Regular CEFR B1
[sʊˈsʊr.roː]

to hum, buzz, murmur, mutter, whisper Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego susurrō
tū susurrās
is / ea / id susurrat
nōs susurrāmus
vōs susurrātis
eī / eae / ea susurrant
Indicātīvus imperfectum
ego susurrābam
tū susurrābās
is / ea / id susurrābat
nōs susurrābāmus
vōs susurrābātis
eī / eae / ea susurrābant
Indicātīvus futūrum
ego susurrābō
tū susurrābis
is / ea / id susurrābit
nōs susurrābimus
vōs susurrābitis
eī / eae / ea susurrābunt
Indicātīvus perfectum
ego susurrāvī
tū susurrāvistī
is / ea / id susurrāvit
nōs susurrāvimus
vōs susurrāvistis
eī / eae / ea susurrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego susurrāveram
tū susurrāverās
is / ea / id susurrāverat
nōs susurrāverāmus
vōs susurrāverātis
eī / eae / ea susurrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego susurrāverō
tū susurrāveris
is / ea / id susurrāverit
nōs susurrāverimus
vōs susurrāveritis
eī / eae / ea susurrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego susurrem
tū susurrēs
is / ea / id susurret
nōs susurrēmus
vōs susurrētis
eī / eae / ea susurrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego susurrārem
tū susurrārēs
is / ea / id susurrāret
nōs susurrārēmus
vōs susurrārētis
eī / eae / ea susurrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego susurrāverim
tū susurrāverīs
is / ea / id susurrāverit
nōs susurrāverīmus
vōs susurrāverītis
eī / eae / ea susurrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego susurrāvissem
tū susurrāvissēs
is / ea / id susurrāvisset
nōs susurrāvissēmus
vōs susurrāvissētis
eī / eae / ea susurrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū susurrā
vōs susurrāte
Imperātīvus futūrum
tū susurrātō
is / ea / id susurrātō
vōs susurrātōte
eī / eae / ea susurrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— susurrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— susurrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— susurrātūrum esse
Participium praesēns
— susurrāns
Participium futūrum
— susurrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— susurrandī
Gerundium (datīvus)
— susurrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— susurrandum
Gerundium (ablātīvus)
— susurrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— susurrātum
Supīnum (ablātīvus)
— susurrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego susurror
tū susurrāris
is / ea / id susurrātur
nōs susurrāmur
vōs susurrāminī
eī / eae / ea susurrantur
Indicātīvus imperfectum
ego susurrābar
tū susurrābāris
is / ea / id susurrābātur
nōs susurrābāmur
vōs susurrābāminī
eī / eae / ea susurrābantur
Indicātīvus futūrum
ego susurrābor
tū susurrāberis
is / ea / id susurrābitur
nōs susurrābimur
vōs susurrābiminī
eī / eae / ea susurrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego susurrer
tū susurrēris
is / ea / id susurrētur
nōs susurrēmur
vōs susurrēminī
eī / eae / ea susurrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego susurrārer
tū susurrārēris
is / ea / id susurrārētur
nōs susurrārēmur
vōs susurrārēminī
eī / eae / ea susurrārentur
Imperātīvus praesēns
tū susurrāre
vōs susurrāminī
Imperātīvus futūrum
tū susurrātor
is / ea / id susurrātor
eī / eae / ea susurrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— susurrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— susurrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— susurrātum īrī
Participium perfectum
— susurrātus
Participium futūrum
— susurrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary