HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suspiro — definition

Conjugation of suspiro

Regular CEFR B1
[sʊsˈpiː.roː]

to sigh (to inhale a larger quantity of air than usual, and immediately expel it) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suspīrō
tū suspīrās
is / ea / id suspīrat
nōs suspīrāmus
vōs suspīrātis
eī / eae / ea suspīrant
Indicātīvus imperfectum
ego suspīrābam
tū suspīrābās
is / ea / id suspīrābat
nōs suspīrābāmus
vōs suspīrābātis
eī / eae / ea suspīrābant
Indicātīvus futūrum
ego suspīrābō
tū suspīrābis
is / ea / id suspīrābit
nōs suspīrābimus
vōs suspīrābitis
eī / eae / ea suspīrābunt
Indicātīvus perfectum
ego suspīrāvī
tū suspīrāvistī
is / ea / id suspīrāvit
nōs suspīrāvimus
vōs suspīrāvistis
eī / eae / ea suspīrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suspīrāveram
tū suspīrāverās
is / ea / id suspīrāverat
nōs suspīrāverāmus
vōs suspīrāverātis
eī / eae / ea suspīrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suspīrāverō
tū suspīrāveris
is / ea / id suspīrāverit
nōs suspīrāverimus
vōs suspīrāveritis
eī / eae / ea suspīrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suspīrem
tū suspīrēs
is / ea / id suspīret
nōs suspīrēmus
vōs suspīrētis
eī / eae / ea suspīrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suspīrārem
tū suspīrārēs
is / ea / id suspīrāret
nōs suspīrārēmus
vōs suspīrārētis
eī / eae / ea suspīrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suspīrāverim
tū suspīrāverīs
is / ea / id suspīrāverit
nōs suspīrāverīmus
vōs suspīrāverītis
eī / eae / ea suspīrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suspīrāvissem
tū suspīrāvissēs
is / ea / id suspīrāvisset
nōs suspīrāvissēmus
vōs suspīrāvissētis
eī / eae / ea suspīrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū suspīrā
vōs suspīrāte
Imperātīvus futūrum
tū suspīrātō
is / ea / id suspīrātō
vōs suspīrātōte
eī / eae / ea suspīrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— suspīrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— suspīrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— suspīrātūrum esse
Participium praesēns
— suspīrāns
Participium futūrum
— suspīrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— suspīrandī
Gerundium (datīvus)
— suspīrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— suspīrandum
Gerundium (ablātīvus)
— suspīrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— suspīrātum
Supīnum (ablātīvus)
— suspīrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suspīror
tū suspīrāris
is / ea / id suspīrātur
nōs suspīrāmur
vōs suspīrāminī
eī / eae / ea suspīrantur
Indicātīvus imperfectum
ego suspīrābar
tū suspīrābāris
is / ea / id suspīrābātur
nōs suspīrābāmur
vōs suspīrābāminī
eī / eae / ea suspīrābantur
Indicātīvus futūrum
ego suspīrābor
tū suspīrāberis
is / ea / id suspīrābitur
nōs suspīrābimur
vōs suspīrābiminī
eī / eae / ea suspīrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suspīrer
tū suspīrēris
is / ea / id suspīrētur
nōs suspīrēmur
vōs suspīrēminī
eī / eae / ea suspīrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suspīrārer
tū suspīrārēris
is / ea / id suspīrārētur
nōs suspīrārēmur
vōs suspīrārēminī
eī / eae / ea suspīrārentur
Imperātīvus praesēns
tū suspīrāre
vōs suspīrāminī
Imperātīvus futūrum
tū suspīrātor
is / ea / id suspīrātor
eī / eae / ea suspīrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— suspīrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— suspīrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suspīrātum īrī
Participium perfectum
— suspīrātus
Participium futūrum
— suspīrandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary