HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← solvo — definición

Conjugation of solvo

Regular CEFR B1
/[ˈsɔɫ.woː]/

(emotion, feelings) to get rid of, let go of, release, dismiss, loosen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego solvō
solvis
is / ea / id solvit
nōs solvimus
vōs solvitis
eī / eae / ea solvunt
Indicātīvus imperfectum
ego solvēbam
solvēbās
is / ea / id solvēbat
nōs solvēbāmus
vōs solvēbātis
eī / eae / ea solvēbant
Indicātīvus futūrum
ego solvam
solvēs
is / ea / id solvet
nōs solvēmus
vōs solvētis
eī / eae / ea solvent
Indicātīvus perfectum
ego solvī
solvistī
is / ea / id solvit
nōs solvimus
vōs solvistis
eī / eae / ea solvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego solveram
solverās
is / ea / id solverat
nōs solverāmus
vōs solverātis
eī / eae / ea solverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego solverō
solveris
is / ea / id solverit
nōs solverimus
vōs solveritis
eī / eae / ea solverint
Coniūnctīvus praesēns
ego solvam
solvās
is / ea / id solvat
nōs solvāmus
vōs solvātis
eī / eae / ea solvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego solverem
solverēs
is / ea / id solveret
nōs solverēmus
vōs solverētis
eī / eae / ea solverent
Coniūnctīvus perfectum
ego solverim
solverīs
is / ea / id solverit
nōs solverīmus
vōs solverītis
eī / eae / ea solverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego solvissem
solvissēs
is / ea / id solvisset
nōs solvissēmus
vōs solvissētis
eī / eae / ea solvissent
Imperātīvus praesēns
solve
vōs solvite
Imperātīvus futūrum
solvitō
is / ea / id solvitō
vōs solvitōte
eī / eae / ea solvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
solvere
Īnfīnītīvus perfectum
solvisse
Īnfīnītīvus futūrum
solūtūrum esse
Participium praesēns
solvēns
Participium futūrum
solūtūrus
Gerundium (genitīvus)
solvendī
Gerundium (datīvus)
solvendō
Gerundium (accūsātīvus)
solvendum
Gerundium (ablātīvus)
solvendō
Supīnum (accūsātīvus)
solūtum
Supīnum (ablātīvus)
solūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego solvor
solveris
is / ea / id solvitur
nōs solvimur
vōs solviminī
eī / eae / ea solvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego solvēbar
solvēbāris
is / ea / id solvēbātur
nōs solvēbāmur
vōs solvēbāminī
eī / eae / ea solvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego solvar
solvēris
is / ea / id solvētur
nōs solvēmur
vōs solvēminī
eī / eae / ea solventur
Coniūnctīvus praesēns
ego solvar
solvāris
is / ea / id solvātur
nōs solvāmur
vōs solvāminī
eī / eae / ea solvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego solverer
solverēris
is / ea / id solverētur
nōs solverēmur
vōs solverēminī
eī / eae / ea solverentur
Imperātīvus praesēns
solvere
vōs solviminī
Imperātīvus futūrum
solvitor
is / ea / id solvitor
eī / eae / ea solvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
solvī
Īnfīnītīvus perfectum
solūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
solūtum īrī
Participium perfectum
solūtus
Participium futūrum
solvendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary