HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sopio — definition

Conjugation of sopio

Regular CEFR B1
[ˈsoː.pi.oː]

to render unconscious, knock out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sōpiō
tū sōpīs
is / ea / id sōpit
nōs sōpīmus
vōs sōpītis
eī / eae / ea sōpiunt
Indicātīvus imperfectum
ego sōpiēbam
tū sōpiēbās
is / ea / id sōpiēbat
nōs sōpiēbāmus
vōs sōpiēbātis
eī / eae / ea sōpiēbant
Indicātīvus futūrum
ego sōpiam
tū sōpiēs
is / ea / id sōpiet
nōs sōpiēmus
vōs sōpiētis
eī / eae / ea sōpient
Indicātīvus perfectum
ego sōpīvī
tū sōpīvistī
is / ea / id sōpīvit
nōs sōpīvimus
vōs sōpīvistis
eī / eae / ea sōpīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego sōpīveram
tū sōpīverās
is / ea / id sōpīverat
nōs sōpīverāmus
vōs sōpīverātis
eī / eae / ea sōpīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego sōpīverō
tū sōpīveris
is / ea / id sōpīverit
nōs sōpīverimus
vōs sōpīveritis
eī / eae / ea sōpīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego sōpiam
tū sōpiās
is / ea / id sōpiat
nōs sōpiāmus
vōs sōpiātis
eī / eae / ea sōpiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego sōpīrem
tū sōpīrēs
is / ea / id sōpīret
nōs sōpīrēmus
vōs sōpīrētis
eī / eae / ea sōpīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego sōpīverim
tū sōpīverīs
is / ea / id sōpīverit
nōs sōpīverīmus
vōs sōpīverītis
eī / eae / ea sōpīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego sōpīvissem
tū sōpīvissēs
is / ea / id sōpīvisset
nōs sōpīvissēmus
vōs sōpīvissētis
eī / eae / ea sōpīvissent
Imperātīvus praesēns
tū sōpī
vōs sōpīte
Imperātīvus futūrum
tū sōpītō
is / ea / id sōpītō
vōs sōpītōte
eī / eae / ea sōpiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— sōpīre
Īnfīnītīvus perfectum
— sōpīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— sōpītūrum esse
Participium praesēns
— sōpiēns
Participium futūrum
— sōpītūrus
Gerundium (genitīvus)
— sōpiendī
Gerundium (datīvus)
— sōpiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— sōpiendum
Gerundium (ablātīvus)
— sōpiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— sōpītum
Supīnum (ablātīvus)
— sōpītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego sōpior
tū sōpīris
is / ea / id sōpītur
nōs sōpīmur
vōs sōpīminī
eī / eae / ea sōpiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego sōpiēbar
tū sōpiēbāris
is / ea / id sōpiēbātur
nōs sōpiēbāmur
vōs sōpiēbāminī
eī / eae / ea sōpiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego sōpiar
tū sōpiēris
is / ea / id sōpiētur
nōs sōpiēmur
vōs sōpiēminī
eī / eae / ea sōpientur
Coniūnctīvus praesēns
ego sōpiar
tū sōpiāris
is / ea / id sōpiātur
nōs sōpiāmur
vōs sōpiāminī
eī / eae / ea sōpiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sōpīrer
tū sōpīrēris
is / ea / id sōpīrētur
nōs sōpīrēmur
vōs sōpīrēminī
eī / eae / ea sōpīrentur
Imperātīvus praesēns
tū sōpīre
vōs sōpīminī
Imperātīvus futūrum
tū sōpītor
is / ea / id sōpītor
eī / eae / ea sōpiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— sōpīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— sōpītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— sōpītum īrī
Participium perfectum
— sōpītus
Participium futūrum
— sōpiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary