Conjugation of resisto
/[rɛˈsɪs.toː]/to stand back, remain standing somewhere; stand still, halt, stop, stay; remain, continue Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | resistō |
| tū | resistis |
| is / ea / id | resistit |
| nōs | resistimus |
| vōs | resistitis |
| eī / eae / ea | resistunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | resistēbam |
| tū | resistēbās |
| is / ea / id | resistēbat |
| nōs | resistēbāmus |
| vōs | resistēbātis |
| eī / eae / ea | resistēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | resistam |
| tū | resistēs |
| is / ea / id | resistet |
| nōs | resistēmus |
| vōs | resistētis |
| eī / eae / ea | resistent |
Indicātīvus perfectum
| ego | restitī |
| tū | restitistī |
| is / ea / id | restitit |
| nōs | restitimus |
| vōs | restitistis |
| eī / eae / ea | restitērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | restiteram |
| tū | restiterās |
| is / ea / id | restiterat |
| nōs | restiterāmus |
| vōs | restiterātis |
| eī / eae / ea | restiterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | restiterō |
| tū | restiteris |
| is / ea / id | restiterit |
| nōs | restiterimus |
| vōs | restiteritis |
| eī / eae / ea | restiterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | resistam |
| tū | resistās |
| is / ea / id | resistat |
| nōs | resistāmus |
| vōs | resistātis |
| eī / eae / ea | resistant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | resisterem |
| tū | resisterēs |
| is / ea / id | resisteret |
| nōs | resisterēmus |
| vōs | resisterētis |
| eī / eae / ea | resisterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | restiterim |
| tū | restiterīs |
| is / ea / id | restiterit |
| nōs | restiterīmus |
| vōs | restiterītis |
| eī / eae / ea | restiterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | restitissem |
| tū | restitissēs |
| is / ea / id | restitisset |
| nōs | restitissēmus |
| vōs | restitissētis |
| eī / eae / ea | restitissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | resiste |
| vōs | resistite |
Imperātīvus futūrum
| tū | resistitō |
| is / ea / id | resistitō |
| vōs | resistitōte |
| eī / eae / ea | resistuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resistere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | restitisse |
Participium praesēns
| — | resistēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | resistendī |
Gerundium (datīvus)
| — | resistendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | resistendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | resistendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | resistitur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | resistēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | resistētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | resistātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | resisterētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | resistitor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resistī |
Participium futūrum
| — | resistendum |