Conjugation of resolvo
/[rɛˈsɔɫ.woː]/to release, loosen, unloose, unbind, disentangle, relax, dissolve Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | resolvō |
| tū | resolvis |
| is / ea / id | resolvit |
| nōs | resolvimus |
| vōs | resolvitis |
| eī / eae / ea | resolvunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | resolvēbam |
| tū | resolvēbās |
| is / ea / id | resolvēbat |
| nōs | resolvēbāmus |
| vōs | resolvēbātis |
| eī / eae / ea | resolvēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | resolvam |
| tū | resolvēs |
| is / ea / id | resolvet |
| nōs | resolvēmus |
| vōs | resolvētis |
| eī / eae / ea | resolvent |
Indicātīvus perfectum
| ego | resolvī |
| tū | resolvistī |
| is / ea / id | resolvit |
| nōs | resolvimus |
| vōs | resolvistis |
| eī / eae / ea | resolvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | resolveram |
| tū | resolverās |
| is / ea / id | resolverat |
| nōs | resolverāmus |
| vōs | resolverātis |
| eī / eae / ea | resolverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | resolverō |
| tū | resolveris |
| is / ea / id | resolverit |
| nōs | resolverimus |
| vōs | resolveritis |
| eī / eae / ea | resolverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | resolvam |
| tū | resolvās |
| is / ea / id | resolvat |
| nōs | resolvāmus |
| vōs | resolvātis |
| eī / eae / ea | resolvant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | resolverem |
| tū | resolverēs |
| is / ea / id | resolveret |
| nōs | resolverēmus |
| vōs | resolverētis |
| eī / eae / ea | resolverent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | resolverim |
| tū | resolverīs |
| is / ea / id | resolverit |
| nōs | resolverīmus |
| vōs | resolverītis |
| eī / eae / ea | resolverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | resolvissem |
| tū | resolvissēs |
| is / ea / id | resolvisset |
| nōs | resolvissēmus |
| vōs | resolvissētis |
| eī / eae / ea | resolvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | resolve |
| vōs | resolvite |
Imperātīvus futūrum
| tū | resolvitō |
| is / ea / id | resolvitō |
| vōs | resolvitōte |
| eī / eae / ea | resolvuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resolvere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | resolvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | resolūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | resolvēns |
Participium futūrum
| — | resolūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | resolvendī |
Gerundium (datīvus)
| — | resolvendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | resolvendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | resolvendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | resolūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | resolūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | resolvor |
| tū | resolveris |
| is / ea / id | resolvitur |
| nōs | resolvimur |
| vōs | resolviminī |
| eī / eae / ea | resolvuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | resolvēbar |
| tū | resolvēbāris |
| is / ea / id | resolvēbātur |
| nōs | resolvēbāmur |
| vōs | resolvēbāminī |
| eī / eae / ea | resolvēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | resolvar |
| tū | resolvēris |
| is / ea / id | resolvētur |
| nōs | resolvēmur |
| vōs | resolvēminī |
| eī / eae / ea | resolventur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | resolvar |
| tū | resolvāris |
| is / ea / id | resolvātur |
| nōs | resolvāmur |
| vōs | resolvāminī |
| eī / eae / ea | resolvantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | resolverer |
| tū | resolverēris |
| is / ea / id | resolverētur |
| nōs | resolverēmur |
| vōs | resolverēminī |
| eī / eae / ea | resolverentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | resolvere |
| vōs | resolviminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | resolvitor |
| is / ea / id | resolvitor |
| eī / eae / ea | resolvuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resolvī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | resolūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | resolūtum īrī |
Participium perfectum
| — | resolūtus |
Participium futūrum
| — | resolvendus |