Conjugation of resono
[ˈrɛ.sɔ.noː]to sound or ring again, resound, reecho; call repeatedly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | resonō |
| tū | resonās |
| is / ea / id | resonat |
| nōs | resonāmus |
| vōs | resonātis |
| eī / eae / ea | resonant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | resonābam |
| tū | resonābās |
| is / ea / id | resonābat |
| nōs | resonābāmus |
| vōs | resonābātis |
| eī / eae / ea | resonābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | resonābō |
| tū | resonābis |
| is / ea / id | resonābit |
| nōs | resonābimus |
| vōs | resonābitis |
| eī / eae / ea | resonābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | resonāvī |
| tū | resonāvistī |
| is / ea / id | resonāvit |
| nōs | resonāvimus |
| vōs | resonāvistis |
| eī / eae / ea | resonāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | resonāveram |
| tū | resonāverās |
| is / ea / id | resonāverat |
| nōs | resonāverāmus |
| vōs | resonāverātis |
| eī / eae / ea | resonāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | resonāverō |
| tū | resonāveris |
| is / ea / id | resonāverit |
| nōs | resonāverimus |
| vōs | resonāveritis |
| eī / eae / ea | resonāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | resonem |
| tū | resonēs |
| is / ea / id | resonet |
| nōs | resonēmus |
| vōs | resonētis |
| eī / eae / ea | resonent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | resonārem |
| tū | resonārēs |
| is / ea / id | resonāret |
| nōs | resonārēmus |
| vōs | resonārētis |
| eī / eae / ea | resonārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | resonāverim |
| tū | resonāverīs |
| is / ea / id | resonāverit |
| nōs | resonāverīmus |
| vōs | resonāverītis |
| eī / eae / ea | resonāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | resonāvissem |
| tū | resonāvissēs |
| is / ea / id | resonāvisset |
| nōs | resonāvissēmus |
| vōs | resonāvissētis |
| eī / eae / ea | resonāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | resonā |
| vōs | resonāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | resonātō |
| is / ea / id | resonātō |
| vōs | resonātōte |
| eī / eae / ea | resonantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resonāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | resonāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | resonātūrum esse |
Participium praesēns
| — | resonāns |
Participium futūrum
| — | resonātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | resonandī |
Gerundium (datīvus)
| — | resonandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | resonandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | resonandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | resonātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | resonātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | resonor |
| tū | resonāris |
| is / ea / id | resonātur |
| nōs | resonāmur |
| vōs | resonāminī |
| eī / eae / ea | resonantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | resonābar |
| tū | resonābāris |
| is / ea / id | resonābātur |
| nōs | resonābāmur |
| vōs | resonābāminī |
| eī / eae / ea | resonābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | resonābor |
| tū | resonāberis |
| is / ea / id | resonābitur |
| nōs | resonābimur |
| vōs | resonābiminī |
| eī / eae / ea | resonābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | resoner |
| tū | resonēris |
| is / ea / id | resonētur |
| nōs | resonēmur |
| vōs | resonēminī |
| eī / eae / ea | resonentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | resonārer |
| tū | resonārēris |
| is / ea / id | resonārētur |
| nōs | resonārēmur |
| vōs | resonārēminī |
| eī / eae / ea | resonārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | resonāre |
| vōs | resonāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | resonātor |
| is / ea / id | resonātor |
| eī / eae / ea | resonantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | resonārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | resonātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | resonātum īrī |
Participium perfectum
| — | resonātus |
Participium futūrum
| — | resonandus |