Conjugation of refello
/[rɛˈfɛl.loː]/to disprove, rebut, confute, refute, challenge, contradict Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | refellō |
| tū | refellis |
| is / ea / id | refellit |
| nōs | refellimus |
| vōs | refellitis |
| eī / eae / ea | refellunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | refellēbam |
| tū | refellēbās |
| is / ea / id | refellēbat |
| nōs | refellēbāmus |
| vōs | refellēbātis |
| eī / eae / ea | refellēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | refellam |
| tū | refellēs |
| is / ea / id | refellet |
| nōs | refellēmus |
| vōs | refellētis |
| eī / eae / ea | refellent |
Indicātīvus perfectum
| ego | refellī |
| tū | refellistī |
| is / ea / id | refellit |
| nōs | refellimus |
| vōs | refellistis |
| eī / eae / ea | refellērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | refelleram |
| tū | refellerās |
| is / ea / id | refellerat |
| nōs | refellerāmus |
| vōs | refellerātis |
| eī / eae / ea | refellerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | refellerō |
| tū | refelleris |
| is / ea / id | refellerit |
| nōs | refellerimus |
| vōs | refelleritis |
| eī / eae / ea | refellerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | refellam |
| tū | refellās |
| is / ea / id | refellat |
| nōs | refellāmus |
| vōs | refellātis |
| eī / eae / ea | refellant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | refellerem |
| tū | refellerēs |
| is / ea / id | refelleret |
| nōs | refellerēmus |
| vōs | refellerētis |
| eī / eae / ea | refellerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | refellerim |
| tū | refellerīs |
| is / ea / id | refellerit |
| nōs | refellerīmus |
| vōs | refellerītis |
| eī / eae / ea | refellerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | refellissem |
| tū | refellissēs |
| is / ea / id | refellisset |
| nōs | refellissēmus |
| vōs | refellissētis |
| eī / eae / ea | refellissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | refelle |
| vōs | refellite |
Imperātīvus futūrum
| tū | refellitō |
| is / ea / id | refellitō |
| vōs | refellitōte |
| eī / eae / ea | refelluntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | refellere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | refellisse |
Participium praesēns
| — | refellēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | refellendī |
Gerundium (datīvus)
| — | refellendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | refellendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | refellendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | refellor |
| tū | refelleris |
| is / ea / id | refellitur |
| nōs | refellimur |
| vōs | refelliminī |
| eī / eae / ea | refelluntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | refellēbar |
| tū | refellēbāris |
| is / ea / id | refellēbātur |
| nōs | refellēbāmur |
| vōs | refellēbāminī |
| eī / eae / ea | refellēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | refellar |
| tū | refellēris |
| is / ea / id | refellētur |
| nōs | refellēmur |
| vōs | refellēminī |
| eī / eae / ea | refellentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | refellar |
| tū | refellāris |
| is / ea / id | refellātur |
| nōs | refellāmur |
| vōs | refellāminī |
| eī / eae / ea | refellantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | refellerer |
| tū | refellerēris |
| is / ea / id | refellerētur |
| nōs | refellerēmur |
| vōs | refellerēminī |
| eī / eae / ea | refellerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | refellere |
| vōs | refelliminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | refellitor |
| is / ea / id | refellitor |
| eī / eae / ea | refelluntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | refellī |
Participium futūrum
| — | refellendus |