Conjugation of refert
[ˈreː.fɛrt]third-person singular present active indicative of referō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | rēfert |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | rēferēbat |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | rēferet |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | rētulit |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | rētulerat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | rētulerit |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | rēferat |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | rēferret |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | rētulerit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | rētulisset |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | rēfertō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | rēferre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | rētulisse |
Participium praesēns
| — | rēferēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | rēferendī |
Gerundium (datīvus)
| — | rēferendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | rēferendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | rēferendō |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.