Conjugation of refigo
[rɛˈfiː.ɡoː]to cancel, revoke, abolish (a law, etc.) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | refīgō |
| tū | refīgis |
| is / ea / id | refīgit |
| nōs | refīgimus |
| vōs | refīgitis |
| eī / eae / ea | refīgunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | refīgēbam |
| tū | refīgēbās |
| is / ea / id | refīgēbat |
| nōs | refīgēbāmus |
| vōs | refīgēbātis |
| eī / eae / ea | refīgēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | refīgam |
| tū | refīgēs |
| is / ea / id | refīget |
| nōs | refīgēmus |
| vōs | refīgētis |
| eī / eae / ea | refīgent |
Indicātīvus perfectum
| ego | refīxī |
| tū | refīxistī |
| is / ea / id | refīxit |
| nōs | refīximus |
| vōs | refīxistis |
| eī / eae / ea | refīxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | refīxeram |
| tū | refīxerās |
| is / ea / id | refīxerat |
| nōs | refīxerāmus |
| vōs | refīxerātis |
| eī / eae / ea | refīxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | refīxerō |
| tū | refīxeris |
| is / ea / id | refīxerit |
| nōs | refīxerimus |
| vōs | refīxeritis |
| eī / eae / ea | refīxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | refīgam |
| tū | refīgās |
| is / ea / id | refīgat |
| nōs | refīgāmus |
| vōs | refīgātis |
| eī / eae / ea | refīgant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | refīgerem |
| tū | refīgerēs |
| is / ea / id | refīgeret |
| nōs | refīgerēmus |
| vōs | refīgerētis |
| eī / eae / ea | refīgerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | refīxerim |
| tū | refīxerīs |
| is / ea / id | refīxerit |
| nōs | refīxerīmus |
| vōs | refīxerītis |
| eī / eae / ea | refīxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | refīxissem |
| tū | refīxissēs |
| is / ea / id | refīxisset |
| nōs | refīxissēmus |
| vōs | refīxissētis |
| eī / eae / ea | refīxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | refīge |
| vōs | refīgite |
Imperātīvus futūrum
| tū | refīgitō |
| is / ea / id | refīgitō |
| vōs | refīgitōte |
| eī / eae / ea | refīguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | refīgere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | refīxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | refīxūrum esse |
Participium praesēns
| — | refīgēns |
Participium futūrum
| — | refīxūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | refīgendī |
Gerundium (datīvus)
| — | refīgendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | refīgendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | refīgendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | refīxum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | refīxū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | refīgor |
| tū | refīgeris |
| is / ea / id | refīgitur |
| nōs | refīgimur |
| vōs | refīgiminī |
| eī / eae / ea | refīguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | refīgēbar |
| tū | refīgēbāris |
| is / ea / id | refīgēbātur |
| nōs | refīgēbāmur |
| vōs | refīgēbāminī |
| eī / eae / ea | refīgēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | refīgar |
| tū | refīgēris |
| is / ea / id | refīgētur |
| nōs | refīgēmur |
| vōs | refīgēminī |
| eī / eae / ea | refīgentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | refīgar |
| tū | refīgāris |
| is / ea / id | refīgātur |
| nōs | refīgāmur |
| vōs | refīgāminī |
| eī / eae / ea | refīgantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | refīgerer |
| tū | refīgerēris |
| is / ea / id | refīgerētur |
| nōs | refīgerēmur |
| vōs | refīgerēminī |
| eī / eae / ea | refīgerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | refīgere |
| vōs | refīgiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | refīgitor |
| is / ea / id | refīgitor |
| eī / eae / ea | refīguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | refīgī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | refīxum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | refīxum īrī |
Participium perfectum
| — | refīxus |
Participium futūrum
| — | refīgendus |