HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← propungo — definición

Conjugation of propungo

Regular CEFR B2
/[proːˈpʊŋ.ɡoː]/

to prick in front, to puncture in front Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpungō
prōpungis
is / ea / id prōpungit
nōs prōpungimus
vōs prōpungitis
eī / eae / ea prōpungunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōpungēbam
prōpungēbās
is / ea / id prōpungēbat
nōs prōpungēbāmus
vōs prōpungēbātis
eī / eae / ea prōpungēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōpungam
prōpungēs
is / ea / id prōpunget
nōs prōpungēmus
vōs prōpungētis
eī / eae / ea prōpungent
Indicātīvus perfectum
ego prōpūnxī
prōpūnxistī
is / ea / id prōpūnxit
nōs prōpūnximus
vōs prōpūnxistis
eī / eae / ea prōpūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōpūnxeram
prōpūnxerās
is / ea / id prōpūnxerat
nōs prōpūnxerāmus
vōs prōpūnxerātis
eī / eae / ea prōpūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōpūnxerō
prōpūnxeris
is / ea / id prōpūnxerit
nōs prōpūnxerimus
vōs prōpūnxeritis
eī / eae / ea prōpūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpungam
prōpungās
is / ea / id prōpungat
nōs prōpungāmus
vōs prōpungātis
eī / eae / ea prōpungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpungerem
prōpungerēs
is / ea / id prōpungeret
nōs prōpungerēmus
vōs prōpungerētis
eī / eae / ea prōpungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōpūnxerim
prōpūnxerīs
is / ea / id prōpūnxerit
nōs prōpūnxerīmus
vōs prōpūnxerītis
eī / eae / ea prōpūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōpūnxissem
prōpūnxissēs
is / ea / id prōpūnxisset
nōs prōpūnxissēmus
vōs prōpūnxissētis
eī / eae / ea prōpūnxissent
Imperātīvus praesēns
prōpunge
vōs prōpungite
Imperātīvus futūrum
prōpungitō
is / ea / id prōpungitō
vōs prōpungitōte
eī / eae / ea prōpunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
prōpungere
Īnfīnītīvus perfectum
prōpūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōpūnctūrum esse
Participium praesēns
prōpungēns
Participium futūrum
prōpūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
prōpungendī
Gerundium (datīvus)
prōpungendō
Gerundium (accūsātīvus)
prōpungendum
Gerundium (ablātīvus)
prōpungendō
Supīnum (accūsātīvus)
prōpūnctum
Supīnum (ablātīvus)
prōpūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōpungor
prōpungeris
is / ea / id prōpungitur
nōs prōpungimur
vōs prōpungiminī
eī / eae / ea prōpunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōpungēbar
prōpungēbāris
is / ea / id prōpungēbātur
nōs prōpungēbāmur
vōs prōpungēbāminī
eī / eae / ea prōpungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōpungar
prōpungēris
is / ea / id prōpungētur
nōs prōpungēmur
vōs prōpungēminī
eī / eae / ea prōpungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōpungar
prōpungāris
is / ea / id prōpungātur
nōs prōpungāmur
vōs prōpungāminī
eī / eae / ea prōpungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōpungerer
prōpungerēris
is / ea / id prōpungerētur
nōs prōpungerēmur
vōs prōpungerēminī
eī / eae / ea prōpungerentur
Imperātīvus praesēns
prōpungere
vōs prōpungiminī
Imperātīvus futūrum
prōpungitor
is / ea / id prōpungitor
eī / eae / ea prōpunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
prōpungī
Īnfīnītīvus perfectum
prōpūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōpūnctum īrī
Participium perfectum
prōpūnctus
Participium futūrum
prōpungendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary