HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← prorito — definición

Conjugation of prorito

Regular CEFR B1

to provoke, tempt, incite or cause by means of irritation Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōrītō
prōrītās
is / ea / id prōrītat
nōs prōrītāmus
vōs prōrītātis
eī / eae / ea prōrītant
Indicātīvus imperfectum
ego prōrītābam
prōrītābās
is / ea / id prōrītābat
nōs prōrītābāmus
vōs prōrītābātis
eī / eae / ea prōrītābant
Indicātīvus futūrum
ego prōrītābō
prōrītābis
is / ea / id prōrītābit
nōs prōrītābimus
vōs prōrītābitis
eī / eae / ea prōrītābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōrītāvī
prōrītāvistī
is / ea / id prōrītāvit
nōs prōrītāvimus
vōs prōrītāvistis
eī / eae / ea prōrītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōrītāveram
prōrītāverās
is / ea / id prōrītāverat
nōs prōrītāverāmus
vōs prōrītāverātis
eī / eae / ea prōrītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōrītāverō
prōrītāveris
is / ea / id prōrītāverit
nōs prōrītāverimus
vōs prōrītāveritis
eī / eae / ea prōrītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōrītem
prōrītēs
is / ea / id prōrītet
nōs prōrītēmus
vōs prōrītētis
eī / eae / ea prōrītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōrītārem
prōrītārēs
is / ea / id prōrītāret
nōs prōrītārēmus
vōs prōrītārētis
eī / eae / ea prōrītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōrītāverim
prōrītāverīs
is / ea / id prōrītāverit
nōs prōrītāverīmus
vōs prōrītāverītis
eī / eae / ea prōrītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōrītāvissem
prōrītāvissēs
is / ea / id prōrītāvisset
nōs prōrītāvissēmus
vōs prōrītāvissētis
eī / eae / ea prōrītāvissent
Imperātīvus praesēns
prōrītā
vōs prōrītāte
Imperātīvus futūrum
prōrītātō
is / ea / id prōrītātō
vōs prōrītātōte
eī / eae / ea prōrītantō
Īnfīnītīvus praesēns
prōrītāre
Īnfīnītīvus perfectum
prōrītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōrītātūrum esse
Participium praesēns
prōrītāns
Participium futūrum
prōrītātūrus
Gerundium (genitīvus)
prōrītandī
Gerundium (datīvus)
prōrītandō
Gerundium (accūsātīvus)
prōrītandum
Gerundium (ablātīvus)
prōrītandō
Supīnum (accūsātīvus)
prōrītātum
Supīnum (ablātīvus)
prōrītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōrītor
prōrītāris
is / ea / id prōrītātur
nōs prōrītāmur
vōs prōrītāminī
eī / eae / ea prōrītantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōrītābar
prōrītābāris
is / ea / id prōrītābātur
nōs prōrītābāmur
vōs prōrītābāminī
eī / eae / ea prōrītābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōrītābor
prōrītāberis
is / ea / id prōrītābitur
nōs prōrītābimur
vōs prōrītābiminī
eī / eae / ea prōrītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōrīter
prōrītēris
is / ea / id prōrītētur
nōs prōrītēmur
vōs prōrītēminī
eī / eae / ea prōrītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōrītārer
prōrītārēris
is / ea / id prōrītārētur
nōs prōrītārēmur
vōs prōrītārēminī
eī / eae / ea prōrītārentur
Imperātīvus praesēns
prōrītāre
vōs prōrītāminī
Imperātīvus futūrum
prōrītātor
is / ea / id prōrītātor
eī / eae / ea prōrītantor
Īnfīnītīvus praesēns
prōrītārī
Īnfīnītīvus perfectum
prōrītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōrītātum īrī
Participium perfectum
prōrītātus
Participium futūrum
prōrītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary