HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← prorumpo — definition

Conjugation of prorumpo

Regular CEFR B2
[proːˈrʊm.poː]

to break or burst forth or out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōrumpō
tū prōrumpis
is / ea / id prōrumpit
nōs prōrumpimus
vōs prōrumpitis
eī / eae / ea prōrumpunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōrumpēbam
tū prōrumpēbās
is / ea / id prōrumpēbat
nōs prōrumpēbāmus
vōs prōrumpēbātis
eī / eae / ea prōrumpēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōrumpam
tū prōrumpēs
is / ea / id prōrumpet
nōs prōrumpēmus
vōs prōrumpētis
eī / eae / ea prōrumpent
Indicātīvus perfectum
ego prōrūpī
tū prōrūpistī
is / ea / id prōrūpit
nōs prōrūpimus
vōs prōrūpistis
eī / eae / ea prōrūpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōrūperam
tū prōrūperās
is / ea / id prōrūperat
nōs prōrūperāmus
vōs prōrūperātis
eī / eae / ea prōrūperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōrūperō
tū prōrūperis
is / ea / id prōrūperit
nōs prōrūperimus
vōs prōrūperitis
eī / eae / ea prōrūperint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōrumpam
tū prōrumpās
is / ea / id prōrumpat
nōs prōrumpāmus
vōs prōrumpātis
eī / eae / ea prōrumpant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōrumperem
tū prōrumperēs
is / ea / id prōrumperet
nōs prōrumperēmus
vōs prōrumperētis
eī / eae / ea prōrumperent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōrūperim
tū prōrūperīs
is / ea / id prōrūperit
nōs prōrūperīmus
vōs prōrūperītis
eī / eae / ea prōrūperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōrūpissem
tū prōrūpissēs
is / ea / id prōrūpisset
nōs prōrūpissēmus
vōs prōrūpissētis
eī / eae / ea prōrūpissent
Imperātīvus praesēns
tū prōrumpe
vōs prōrumpite
Imperātīvus futūrum
tū prōrumpitō
is / ea / id prōrumpitō
vōs prōrumpitōte
eī / eae / ea prōrumpuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōrumpere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōrūpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōruptūrum esse
Participium praesēns
— prōrumpēns
Participium futūrum
— prōruptūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōrumpendī
Gerundium (datīvus)
— prōrumpendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōrumpendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōrumpendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōruptum
Supīnum (ablātīvus)
— prōruptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōrumpor
tū prōrumperis
is / ea / id prōrumpitur
nōs prōrumpimur
vōs prōrumpiminī
eī / eae / ea prōrumpuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōrumpēbar
tū prōrumpēbāris
is / ea / id prōrumpēbātur
nōs prōrumpēbāmur
vōs prōrumpēbāminī
eī / eae / ea prōrumpēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōrumpar
tū prōrumpēris
is / ea / id prōrumpētur
nōs prōrumpēmur
vōs prōrumpēminī
eī / eae / ea prōrumpentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōrumpar
tū prōrumpāris
is / ea / id prōrumpātur
nōs prōrumpāmur
vōs prōrumpāminī
eī / eae / ea prōrumpantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōrumperer
tū prōrumperēris
is / ea / id prōrumperētur
nōs prōrumperēmur
vōs prōrumperēminī
eī / eae / ea prōrumperentur
Imperātīvus praesēns
tū prōrumpere
vōs prōrumpiminī
Imperātīvus futūrum
tū prōrumpitor
is / ea / id prōrumpitor
eī / eae / ea prōrumpuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōrumpī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōruptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōruptum īrī
Participium perfectum
— prōruptus
Participium futūrum
— prōrumpendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary