HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeripio — definition

Conjugation of praeripio

Regular CEFR B2
[prae̯ˈrɪ.pi.oː]

to snatch (before another) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeripiō
tū praeripis
is / ea / id praeripit
nōs praeripimus
vōs praeripitis
eī / eae / ea praeripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeripiēbam
tū praeripiēbās
is / ea / id praeripiēbat
nōs praeripiēbāmus
vōs praeripiēbātis
eī / eae / ea praeripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeripiam
tū praeripiēs
is / ea / id praeripiet
nōs praeripiēmus
vōs praeripiētis
eī / eae / ea praeripient
Indicātīvus perfectum
ego praeripuī
tū praeripuistī
is / ea / id praeripuit
nōs praeripuimus
vōs praeripuistis
eī / eae / ea praeripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeripueram
tū praeripuerās
is / ea / id praeripuerat
nōs praeripuerāmus
vōs praeripuerātis
eī / eae / ea praeripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeripuerō
tū praeripueris
is / ea / id praeripuerit
nōs praeripuerimus
vōs praeripueritis
eī / eae / ea praeripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeripiam
tū praeripiās
is / ea / id praeripiat
nōs praeripiāmus
vōs praeripiātis
eī / eae / ea praeripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeriperem
tū praeriperēs
is / ea / id praeriperet
nōs praeriperēmus
vōs praeriperētis
eī / eae / ea praeriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeripuerim
tū praeripuerīs
is / ea / id praeripuerit
nōs praeripuerīmus
vōs praeripuerītis
eī / eae / ea praeripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeripuissem
tū praeripuissēs
is / ea / id praeripuisset
nōs praeripuissēmus
vōs praeripuissētis
eī / eae / ea praeripuissent
Imperātīvus praesēns
tū praeripe
vōs praeripite
Imperātīvus futūrum
tū praeripitō
is / ea / id praeripitō
vōs praeripitōte
eī / eae / ea praeripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praeripere
Īnfīnītīvus perfectum
— praeripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praereptūrum esse
Participium praesēns
— praeripiēns
Participium futūrum
— praereptūrus
Gerundium (genitīvus)
— praeripiendī
Gerundium (datīvus)
— praeripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praeripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— praeripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praereptum
Supīnum (ablātīvus)
— praereptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeripior
tū praeriperis
is / ea / id praeripitur
nōs praeripimur
vōs praeripiminī
eī / eae / ea praeripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeripiēbar
tū praeripiēbāris
is / ea / id praeripiēbātur
nōs praeripiēbāmur
vōs praeripiēbāminī
eī / eae / ea praeripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeripiar
tū praeripiēris
is / ea / id praeripiētur
nōs praeripiēmur
vōs praeripiēminī
eī / eae / ea praeripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeripiar
tū praeripiāris
is / ea / id praeripiātur
nōs praeripiāmur
vōs praeripiāminī
eī / eae / ea praeripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeriperer
tū praeriperēris
is / ea / id praeriperētur
nōs praeriperēmur
vōs praeriperēminī
eī / eae / ea praeriperentur
Imperātīvus praesēns
tū praeripere
vōs praeripiminī
Imperātīvus futūrum
tū praeripitor
is / ea / id praeripitor
eī / eae / ea praeripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praeripī
Īnfīnītīvus perfectum
— praereptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praereptum īrī
Participium perfectum
— praereptus
Participium futūrum
— praeripiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary