HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeripio — definición

Conjugation of praeripio

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈrɪ.pi.oː]/

to snatch (before another) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeripiō
praeripis
is / ea / id praeripit
nōs praeripimus
vōs praeripitis
eī / eae / ea praeripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeripiēbam
praeripiēbās
is / ea / id praeripiēbat
nōs praeripiēbāmus
vōs praeripiēbātis
eī / eae / ea praeripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeripiam
praeripiēs
is / ea / id praeripiet
nōs praeripiēmus
vōs praeripiētis
eī / eae / ea praeripient
Indicātīvus perfectum
ego praeripuī
praeripuistī
is / ea / id praeripuit
nōs praeripuimus
vōs praeripuistis
eī / eae / ea praeripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praeripueram
praeripuerās
is / ea / id praeripuerat
nōs praeripuerāmus
vōs praeripuerātis
eī / eae / ea praeripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praeripuerō
praeripueris
is / ea / id praeripuerit
nōs praeripuerimus
vōs praeripueritis
eī / eae / ea praeripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeripiam
praeripiās
is / ea / id praeripiat
nōs praeripiāmus
vōs praeripiātis
eī / eae / ea praeripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeriperem
praeriperēs
is / ea / id praeriperet
nōs praeriperēmus
vōs praeriperētis
eī / eae / ea praeriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego praeripuerim
praeripuerīs
is / ea / id praeripuerit
nōs praeripuerīmus
vōs praeripuerītis
eī / eae / ea praeripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praeripuissem
praeripuissēs
is / ea / id praeripuisset
nōs praeripuissēmus
vōs praeripuissētis
eī / eae / ea praeripuissent
Imperātīvus praesēns
praeripe
vōs praeripite
Imperātīvus futūrum
praeripitō
is / ea / id praeripitō
vōs praeripitōte
eī / eae / ea praeripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praeripere
Īnfīnītīvus perfectum
praeripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
praereptūrum esse
Participium praesēns
praeripiēns
Participium futūrum
praereptūrus
Gerundium (genitīvus)
praeripiendī
Gerundium (datīvus)
praeripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
praeripiendum
Gerundium (ablātīvus)
praeripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
praereptum
Supīnum (ablātīvus)
praereptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeripior
praeriperis
is / ea / id praeripitur
nōs praeripimur
vōs praeripiminī
eī / eae / ea praeripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeripiēbar
praeripiēbāris
is / ea / id praeripiēbātur
nōs praeripiēbāmur
vōs praeripiēbāminī
eī / eae / ea praeripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeripiar
praeripiēris
is / ea / id praeripiētur
nōs praeripiēmur
vōs praeripiēminī
eī / eae / ea praeripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeripiar
praeripiāris
is / ea / id praeripiātur
nōs praeripiāmur
vōs praeripiāminī
eī / eae / ea praeripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeriperer
praeriperēris
is / ea / id praeriperētur
nōs praeriperēmur
vōs praeriperēminī
eī / eae / ea praeriperentur
Imperātīvus praesēns
praeripere
vōs praeripiminī
Imperātīvus futūrum
praeripitor
is / ea / id praeripitor
eī / eae / ea praeripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praeripī
Īnfīnītīvus perfectum
praereptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praereptum īrī
Participium perfectum
praereptus
Participium futūrum
praeripiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary