Conjugation of praerogo
/[ˈprae̯.rɔ.ɡoː]/to ask before someone else, ask first Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praerogō |
| tū | praerogās |
| is / ea / id | praerogat |
| nōs | praerogāmus |
| vōs | praerogātis |
| eī / eae / ea | praerogant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praerogābam |
| tū | praerogābās |
| is / ea / id | praerogābat |
| nōs | praerogābāmus |
| vōs | praerogābātis |
| eī / eae / ea | praerogābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praerogābō |
| tū | praerogābis |
| is / ea / id | praerogābit |
| nōs | praerogābimus |
| vōs | praerogābitis |
| eī / eae / ea | praerogābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praerogāvī |
| tū | praerogāvistī |
| is / ea / id | praerogāvit |
| nōs | praerogāvimus |
| vōs | praerogāvistis |
| eī / eae / ea | praerogāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praerogāveram |
| tū | praerogāverās |
| is / ea / id | praerogāverat |
| nōs | praerogāverāmus |
| vōs | praerogāverātis |
| eī / eae / ea | praerogāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praerogāverō |
| tū | praerogāveris |
| is / ea / id | praerogāverit |
| nōs | praerogāverimus |
| vōs | praerogāveritis |
| eī / eae / ea | praerogāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praerogem |
| tū | praerogēs |
| is / ea / id | praeroget |
| nōs | praerogēmus |
| vōs | praerogētis |
| eī / eae / ea | praerogent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praerogārem |
| tū | praerogārēs |
| is / ea / id | praerogāret |
| nōs | praerogārēmus |
| vōs | praerogārētis |
| eī / eae / ea | praerogārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praerogāverim |
| tū | praerogāverīs |
| is / ea / id | praerogāverit |
| nōs | praerogāverīmus |
| vōs | praerogāverītis |
| eī / eae / ea | praerogāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praerogāvissem |
| tū | praerogāvissēs |
| is / ea / id | praerogāvisset |
| nōs | praerogāvissēmus |
| vōs | praerogāvissētis |
| eī / eae / ea | praerogāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praerogā |
| vōs | praerogāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praerogātō |
| is / ea / id | praerogātō |
| vōs | praerogātōte |
| eī / eae / ea | praerogantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praerogāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praerogāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praerogātūrum esse |
Participium praesēns
| — | praerogāns |
Participium futūrum
| — | praerogātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praerogandī |
Gerundium (datīvus)
| — | praerogandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praerogandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praerogandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praerogātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praerogātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praerogor |
| tū | praerogāris |
| is / ea / id | praerogātur |
| nōs | praerogāmur |
| vōs | praerogāminī |
| eī / eae / ea | praerogantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praerogābar |
| tū | praerogābāris |
| is / ea / id | praerogābātur |
| nōs | praerogābāmur |
| vōs | praerogābāminī |
| eī / eae / ea | praerogābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praerogābor |
| tū | praerogāberis |
| is / ea / id | praerogābitur |
| nōs | praerogābimur |
| vōs | praerogābiminī |
| eī / eae / ea | praerogābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praeroger |
| tū | praerogēris |
| is / ea / id | praerogētur |
| nōs | praerogēmur |
| vōs | praerogēminī |
| eī / eae / ea | praerogentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praerogārer |
| tū | praerogārēris |
| is / ea / id | praerogārētur |
| nōs | praerogārēmur |
| vōs | praerogārēminī |
| eī / eae / ea | praerogārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praerogāre |
| vōs | praerogāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praerogātor |
| is / ea / id | praerogātor |
| eī / eae / ea | praerogantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praerogārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praerogātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praerogātum īrī |
Participium perfectum
| — | praerogātus |
Participium futūrum
| — | praerogandus |