HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praerumpo — definición

Conjugation of praerumpo

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈrʊm.poː]/

to tear to pieces Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praerumpō
praerumpis
is / ea / id praerumpit
nōs praerumpimus
vōs praerumpitis
eī / eae / ea praerumpunt
Indicātīvus imperfectum
ego praerumpēbam
praerumpēbās
is / ea / id praerumpēbat
nōs praerumpēbāmus
vōs praerumpēbātis
eī / eae / ea praerumpēbant
Indicātīvus futūrum
ego praerumpam
praerumpēs
is / ea / id praerumpet
nōs praerumpēmus
vōs praerumpētis
eī / eae / ea praerumpent
Indicātīvus perfectum
ego praerūpī
praerūpistī
is / ea / id praerūpit
nōs praerūpimus
vōs praerūpistis
eī / eae / ea praerūpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praerūperam
praerūperās
is / ea / id praerūperat
nōs praerūperāmus
vōs praerūperātis
eī / eae / ea praerūperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praerūperō
praerūperis
is / ea / id praerūperit
nōs praerūperimus
vōs praerūperitis
eī / eae / ea praerūperint
Coniūnctīvus praesēns
ego praerumpam
praerumpās
is / ea / id praerumpat
nōs praerumpāmus
vōs praerumpātis
eī / eae / ea praerumpant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praerumperem
praerumperēs
is / ea / id praerumperet
nōs praerumperēmus
vōs praerumperētis
eī / eae / ea praerumperent
Coniūnctīvus perfectum
ego praerūperim
praerūperīs
is / ea / id praerūperit
nōs praerūperīmus
vōs praerūperītis
eī / eae / ea praerūperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praerūpissem
praerūpissēs
is / ea / id praerūpisset
nōs praerūpissēmus
vōs praerūpissētis
eī / eae / ea praerūpissent
Imperātīvus praesēns
praerumpe
vōs praerumpite
Imperātīvus futūrum
praerumpitō
is / ea / id praerumpitō
vōs praerumpitōte
eī / eae / ea praerumpuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praerumpere
Īnfīnītīvus perfectum
praerūpisse
Īnfīnītīvus futūrum
praeruptūrum esse
Participium praesēns
praerumpēns
Participium futūrum
praeruptūrus
Gerundium (genitīvus)
praerumpendī
Gerundium (datīvus)
praerumpendō
Gerundium (accūsātīvus)
praerumpendum
Gerundium (ablātīvus)
praerumpendō
Supīnum (accūsātīvus)
praeruptum
Supīnum (ablātīvus)
praeruptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praerumpor
praerumperis
is / ea / id praerumpitur
nōs praerumpimur
vōs praerumpiminī
eī / eae / ea praerumpuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praerumpēbar
praerumpēbāris
is / ea / id praerumpēbātur
nōs praerumpēbāmur
vōs praerumpēbāminī
eī / eae / ea praerumpēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praerumpar
praerumpēris
is / ea / id praerumpētur
nōs praerumpēmur
vōs praerumpēminī
eī / eae / ea praerumpentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praerumpar
praerumpāris
is / ea / id praerumpātur
nōs praerumpāmur
vōs praerumpāminī
eī / eae / ea praerumpantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praerumperer
praerumperēris
is / ea / id praerumperētur
nōs praerumperēmur
vōs praerumperēminī
eī / eae / ea praerumperentur
Imperātīvus praesēns
praerumpere
vōs praerumpiminī
Imperātīvus futūrum
praerumpitor
is / ea / id praerumpitor
eī / eae / ea praerumpuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praerumpī
Īnfīnītīvus perfectum
praeruptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praeruptum īrī
Participium perfectum
praeruptus
Participium futūrum
praerumpendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary