HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← potior — definición

Conjugation of potior

Regular CEFR B1
/[ˈpɔ.ti.ɔr]/

to become master of, to take possession of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego potior
potīris
is / ea / id potītur
nōs potīmur
vōs potīminī
eī / eae / ea potiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego potiēbar
potiēbāris
is / ea / id potiēbātur
nōs potiēbāmur
vōs potiēbāminī
eī / eae / ea potiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego potiar
potiēris
is / ea / id potiētur
nōs potiēmur
vōs potiēminī
eī / eae / ea potientur
Coniūnctīvus praesēns
ego potiar
potiāris
is / ea / id potiātur
nōs potiāmur
vōs potiāminī
eī / eae / ea potiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego potīrer
potīrēris
is / ea / id potīrētur
nōs potīrēmur
vōs potīrēminī
eī / eae / ea potīrentur
Imperātīvus praesēns
potīre
vōs potīminī
Imperātīvus futūrum
potītor
is / ea / id potītor
eī / eae / ea potiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
potīrī
Īnfīnītīvus perfectum
potītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
potītūrum esse
Participium praesēns
potiēns
Participium futūrum
potītūrus
Gerundium (genitīvus)
potiendī
Gerundium (datīvus)
potiendō
Gerundium (accūsātīvus)
potiendum
Gerundium (ablātīvus)
potiendō
Supīnum (accūsātīvus)
potītum
Supīnum (ablātīvus)
potītū

Vox passīva

Participium futūrum
potiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary