HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecanto — definición

Conjugation of praecanto

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈkan.toː]/

to foretell, prophesy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecantō
praecantās
is / ea / id praecantat
nōs praecantāmus
vōs praecantātis
eī / eae / ea praecantant
Indicātīvus imperfectum
ego praecantābam
praecantābās
is / ea / id praecantābat
nōs praecantābāmus
vōs praecantābātis
eī / eae / ea praecantābant
Indicātīvus futūrum
ego praecantābō
praecantābis
is / ea / id praecantābit
nōs praecantābimus
vōs praecantābitis
eī / eae / ea praecantābunt
Indicātīvus perfectum
ego praecantāvī
praecantāvistī
is / ea / id praecantāvit
nōs praecantāvimus
vōs praecantāvistis
eī / eae / ea praecantāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecantāveram
praecantāverās
is / ea / id praecantāverat
nōs praecantāverāmus
vōs praecantāverātis
eī / eae / ea praecantāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecantāverō
praecantāveris
is / ea / id praecantāverit
nōs praecantāverimus
vōs praecantāveritis
eī / eae / ea praecantāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecantem
praecantēs
is / ea / id praecantet
nōs praecantēmus
vōs praecantētis
eī / eae / ea praecantent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecantārem
praecantārēs
is / ea / id praecantāret
nōs praecantārēmus
vōs praecantārētis
eī / eae / ea praecantārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecantāverim
praecantāverīs
is / ea / id praecantāverit
nōs praecantāverīmus
vōs praecantāverītis
eī / eae / ea praecantāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecantāvissem
praecantāvissēs
is / ea / id praecantāvisset
nōs praecantāvissēmus
vōs praecantāvissētis
eī / eae / ea praecantāvissent
Imperātīvus praesēns
praecantā
vōs praecantāte
Imperātīvus futūrum
praecantātō
is / ea / id praecantātō
vōs praecantātōte
eī / eae / ea praecantantō
Īnfīnītīvus praesēns
praecantāre
Īnfīnītīvus perfectum
praecantāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praecantātūrum esse
Participium praesēns
praecantāns
Participium futūrum
praecantātūrus
Gerundium (genitīvus)
praecantandī
Gerundium (datīvus)
praecantandō
Gerundium (accūsātīvus)
praecantandum
Gerundium (ablātīvus)
praecantandō
Supīnum (accūsātīvus)
praecantātum
Supīnum (ablātīvus)
praecantātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecantor
praecantāris
is / ea / id praecantātur
nōs praecantāmur
vōs praecantāminī
eī / eae / ea praecantantur
Indicātīvus imperfectum
ego praecantābar
praecantābāris
is / ea / id praecantābātur
nōs praecantābāmur
vōs praecantābāminī
eī / eae / ea praecantābantur
Indicātīvus futūrum
ego praecantābor
praecantāberis
is / ea / id praecantābitur
nōs praecantābimur
vōs praecantābiminī
eī / eae / ea praecantābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecanter
praecantēris
is / ea / id praecantētur
nōs praecantēmur
vōs praecantēminī
eī / eae / ea praecantentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecantārer
praecantārēris
is / ea / id praecantārētur
nōs praecantārēmur
vōs praecantārēminī
eī / eae / ea praecantārentur
Imperātīvus praesēns
praecantāre
vōs praecantāminī
Imperātīvus futūrum
praecantātor
is / ea / id praecantātor
eī / eae / ea praecantantor
Īnfīnītīvus praesēns
praecantārī
Īnfīnītīvus perfectum
praecantātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praecantātum īrī
Participium perfectum
praecantātus
Participium futūrum
praecantandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary