Conjugation of posticipo
/[pɔsˈtɪ.kɪ.pɔ]/to outlast, outlive, exist after Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | posticipō |
| tū | posticipās |
| is / ea / id | posticipat |
| nōs | posticipāmus |
| vōs | posticipātis |
| eī / eae / ea | posticipant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | posticipābam |
| tū | posticipābās |
| is / ea / id | posticipābat |
| nōs | posticipābāmus |
| vōs | posticipābātis |
| eī / eae / ea | posticipābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | posticipābō |
| tū | posticipābis |
| is / ea / id | posticipābit |
| nōs | posticipābimus |
| vōs | posticipābitis |
| eī / eae / ea | posticipābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | posticipāvī |
| tū | posticipāvistī |
| is / ea / id | posticipāvit |
| nōs | posticipāvimus |
| vōs | posticipāvistis |
| eī / eae / ea | posticipāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | posticipāveram |
| tū | posticipāverās |
| is / ea / id | posticipāverat |
| nōs | posticipāverāmus |
| vōs | posticipāverātis |
| eī / eae / ea | posticipāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | posticipāverō |
| tū | posticipāveris |
| is / ea / id | posticipāverit |
| nōs | posticipāverimus |
| vōs | posticipāveritis |
| eī / eae / ea | posticipāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | posticipem |
| tū | posticipēs |
| is / ea / id | posticipet |
| nōs | posticipēmus |
| vōs | posticipētis |
| eī / eae / ea | posticipent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | posticipārem |
| tū | posticipārēs |
| is / ea / id | posticipāret |
| nōs | posticipārēmus |
| vōs | posticipārētis |
| eī / eae / ea | posticipārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | posticipāverim |
| tū | posticipāverīs |
| is / ea / id | posticipāverit |
| nōs | posticipāverīmus |
| vōs | posticipāverītis |
| eī / eae / ea | posticipāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | posticipāvissem |
| tū | posticipāvissēs |
| is / ea / id | posticipāvisset |
| nōs | posticipāvissēmus |
| vōs | posticipāvissētis |
| eī / eae / ea | posticipāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | posticipā |
| vōs | posticipāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | posticipātō |
| is / ea / id | posticipātō |
| vōs | posticipātōte |
| eī / eae / ea | posticipantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | posticipāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | posticipāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | posticipātūrum esse |
Participium praesēns
| — | posticipāns |
Participium futūrum
| — | posticipātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | posticipandī |
Gerundium (datīvus)
| — | posticipandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | posticipandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | posticipandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | posticipātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | posticipātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | posticipor |
| tū | posticipāris |
| is / ea / id | posticipātur |
| nōs | posticipāmur |
| vōs | posticipāminī |
| eī / eae / ea | posticipantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | posticipābar |
| tū | posticipābāris |
| is / ea / id | posticipābātur |
| nōs | posticipābāmur |
| vōs | posticipābāminī |
| eī / eae / ea | posticipābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | posticipābor |
| tū | posticipāberis |
| is / ea / id | posticipābitur |
| nōs | posticipābimur |
| vōs | posticipābiminī |
| eī / eae / ea | posticipābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | posticiper |
| tū | posticipēris |
| is / ea / id | posticipētur |
| nōs | posticipēmur |
| vōs | posticipēminī |
| eī / eae / ea | posticipentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | posticipārer |
| tū | posticipārēris |
| is / ea / id | posticipārētur |
| nōs | posticipārēmur |
| vōs | posticipārēminī |
| eī / eae / ea | posticipārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | posticipāre |
| vōs | posticipāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | posticipātor |
| is / ea / id | posticipātor |
| eī / eae / ea | posticipantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | posticipārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | posticipātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | posticipātum īrī |
Participium perfectum
| — | posticipātus |
Participium futūrum
| — | posticipandus |