HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← postulo — definition

Conjugation of postulo

Regular CEFR B1
[ˈpɔs.tʊ.ɫoː]

to prosecute, accuse, impeach, sue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego postulō
tū postulās
is / ea / id postulat
nōs postulāmus
vōs postulātis
eī / eae / ea postulant
Indicātīvus imperfectum
ego postulābam
tū postulābās
is / ea / id postulābat
nōs postulābāmus
vōs postulābātis
eī / eae / ea postulābant
Indicātīvus futūrum
ego postulābō
tū postulābis
is / ea / id postulābit
nōs postulābimus
vōs postulābitis
eī / eae / ea postulābunt
Indicātīvus perfectum
ego postulāvī
tū postulāvistī
is / ea / id postulāvit
nōs postulāvimus
vōs postulāvistis
eī / eae / ea postulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego postulāveram
tū postulāverās
is / ea / id postulāverat
nōs postulāverāmus
vōs postulāverātis
eī / eae / ea postulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego postulāverō
tū postulāveris
is / ea / id postulāverit
nōs postulāverimus
vōs postulāveritis
eī / eae / ea postulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego postulem
tū postulēs
is / ea / id postulet
nōs postulēmus
vōs postulētis
eī / eae / ea postulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego postulārem
tū postulārēs
is / ea / id postulāret
nōs postulārēmus
vōs postulārētis
eī / eae / ea postulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego postulāverim
tū postulāverīs
is / ea / id postulāverit
nōs postulāverīmus
vōs postulāverītis
eī / eae / ea postulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego postulāvissem
tū postulāvissēs
is / ea / id postulāvisset
nōs postulāvissēmus
vōs postulāvissētis
eī / eae / ea postulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū postulā
vōs postulāte
Imperātīvus futūrum
tū postulātō
is / ea / id postulātō
vōs postulātōte
eī / eae / ea postulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— postulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— postulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— postulātūrum esse
Participium praesēns
— postulāns
Participium futūrum
— postulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— postulandī
Gerundium (datīvus)
— postulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— postulandum
Gerundium (ablātīvus)
— postulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— postulātum
Supīnum (ablātīvus)
— postulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego postulor
tū postulāris
is / ea / id postulātur
nōs postulāmur
vōs postulāminī
eī / eae / ea postulantur
Indicātīvus imperfectum
ego postulābar
tū postulābāris
is / ea / id postulābātur
nōs postulābāmur
vōs postulābāminī
eī / eae / ea postulābantur
Indicātīvus futūrum
ego postulābor
tū postulāberis
is / ea / id postulābitur
nōs postulābimur
vōs postulābiminī
eī / eae / ea postulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego postuler
tū postulēris
is / ea / id postulētur
nōs postulēmur
vōs postulēminī
eī / eae / ea postulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego postulārer
tū postulārēris
is / ea / id postulārētur
nōs postulārēmur
vōs postulārēminī
eī / eae / ea postulārentur
Imperātīvus praesēns
tū postulāre
vōs postulāminī
Imperātīvus futūrum
tū postulātor
is / ea / id postulātor
eī / eae / ea postulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— postulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— postulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— postulātum īrī
Participium perfectum
— postulātus
Participium futūrum
— postulandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary