HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← postulo — definición

Conjugation of postulo

Regular CEFR B1
/[ˈpɔs.tʊ.ɫoː]/

to prosecute, accuse, impeach, sue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego postulō
postulās
is / ea / id postulat
nōs postulāmus
vōs postulātis
eī / eae / ea postulant
Indicātīvus imperfectum
ego postulābam
postulābās
is / ea / id postulābat
nōs postulābāmus
vōs postulābātis
eī / eae / ea postulābant
Indicātīvus futūrum
ego postulābō
postulābis
is / ea / id postulābit
nōs postulābimus
vōs postulābitis
eī / eae / ea postulābunt
Indicātīvus perfectum
ego postulāvī
postulāvistī
is / ea / id postulāvit
nōs postulāvimus
vōs postulāvistis
eī / eae / ea postulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego postulāveram
postulāverās
is / ea / id postulāverat
nōs postulāverāmus
vōs postulāverātis
eī / eae / ea postulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego postulāverō
postulāveris
is / ea / id postulāverit
nōs postulāverimus
vōs postulāveritis
eī / eae / ea postulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego postulem
postulēs
is / ea / id postulet
nōs postulēmus
vōs postulētis
eī / eae / ea postulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego postulārem
postulārēs
is / ea / id postulāret
nōs postulārēmus
vōs postulārētis
eī / eae / ea postulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego postulāverim
postulāverīs
is / ea / id postulāverit
nōs postulāverīmus
vōs postulāverītis
eī / eae / ea postulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego postulāvissem
postulāvissēs
is / ea / id postulāvisset
nōs postulāvissēmus
vōs postulāvissētis
eī / eae / ea postulāvissent
Imperātīvus praesēns
postulā
vōs postulāte
Imperātīvus futūrum
postulātō
is / ea / id postulātō
vōs postulātōte
eī / eae / ea postulantō
Īnfīnītīvus praesēns
postulāre
Īnfīnītīvus perfectum
postulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
postulātūrum esse
Participium praesēns
postulāns
Participium futūrum
postulātūrus
Gerundium (genitīvus)
postulandī
Gerundium (datīvus)
postulandō
Gerundium (accūsātīvus)
postulandum
Gerundium (ablātīvus)
postulandō
Supīnum (accūsātīvus)
postulātum
Supīnum (ablātīvus)
postulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego postulor
postulāris
is / ea / id postulātur
nōs postulāmur
vōs postulāminī
eī / eae / ea postulantur
Indicātīvus imperfectum
ego postulābar
postulābāris
is / ea / id postulābātur
nōs postulābāmur
vōs postulābāminī
eī / eae / ea postulābantur
Indicātīvus futūrum
ego postulābor
postulāberis
is / ea / id postulābitur
nōs postulābimur
vōs postulābiminī
eī / eae / ea postulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego postuler
postulēris
is / ea / id postulētur
nōs postulēmur
vōs postulēminī
eī / eae / ea postulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego postulārer
postulārēris
is / ea / id postulārētur
nōs postulārēmur
vōs postulārēminī
eī / eae / ea postulārentur
Imperātīvus praesēns
postulāre
vōs postulāminī
Imperātīvus futūrum
postulātor
is / ea / id postulātor
eī / eae / ea postulantor
Īnfīnītīvus praesēns
postulārī
Īnfīnītīvus perfectum
postulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
postulātum īrī
Participium perfectum
postulātus
Participium futūrum
postulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary