HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← poenio — definition

Conjugation of poenio

Regular CEFR B1
[ˈpoe̯.ni.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniō
tū poenīs
is / ea / id poenit
nōs poenīmus
vōs poenītis
eī / eae / ea poeniunt
Indicātīvus imperfectum
ego poeniēbam
tū poeniēbās
is / ea / id poeniēbat
nōs poeniēbāmus
vōs poeniēbātis
eī / eae / ea poeniēbant
Indicātīvus futūrum
ego poeniam
tū poeniēs
is / ea / id poeniet
nōs poeniēmus
vōs poeniētis
eī / eae / ea poenient
Indicātīvus perfectum
ego poenīvī
tū poenīvistī
is / ea / id poenīvit
nōs poenīvimus
vōs poenīvistis
eī / eae / ea poenīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego poenīveram
tū poenīverās
is / ea / id poenīverat
nōs poenīverāmus
vōs poenīverātis
eī / eae / ea poenīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego poenīverō
tū poenīveris
is / ea / id poenīverit
nōs poenīverimus
vōs poenīveritis
eī / eae / ea poenīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniam
tū poeniās
is / ea / id poeniat
nōs poeniāmus
vōs poeniātis
eī / eae / ea poeniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenīrem
tū poenīrēs
is / ea / id poenīret
nōs poenīrēmus
vōs poenīrētis
eī / eae / ea poenīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego poenīverim
tū poenīverīs
is / ea / id poenīverit
nōs poenīverīmus
vōs poenīverītis
eī / eae / ea poenīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego poenīvissem
tū poenīvissēs
is / ea / id poenīvisset
nōs poenīvissēmus
vōs poenīvissētis
eī / eae / ea poenīvissent
Imperātīvus praesēns
tū poenī
vōs poenīte
Imperātīvus futūrum
tū poenītō
is / ea / id poenītō
vōs poenītōte
eī / eae / ea poeniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— poenīre
Īnfīnītīvus perfectum
— poenīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— poenītūrum esse
Participium praesēns
— poeniēns
Participium futūrum
— poenītūrus
Gerundium (genitīvus)
— poeniendī
Gerundium (datīvus)
— poeniendō
Gerundium (accūsātīvus)
— poeniendum
Gerundium (ablātīvus)
— poeniendō
Supīnum (accūsātīvus)
— poenītum
Supīnum (ablātīvus)
— poenītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego poenior
tū poenīris
is / ea / id poenītur
nōs poenīmur
vōs poenīminī
eī / eae / ea poeniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego poeniēbar
tū poeniēbāris
is / ea / id poeniēbātur
nōs poeniēbāmur
vōs poeniēbāminī
eī / eae / ea poeniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego poeniar
tū poeniēris
is / ea / id poeniētur
nōs poeniēmur
vōs poeniēminī
eī / eae / ea poenientur
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniar
tū poeniāris
is / ea / id poeniātur
nōs poeniāmur
vōs poeniāminī
eī / eae / ea poeniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenīrer
tū poenīrēris
is / ea / id poenīrētur
nōs poenīrēmur
vōs poenīrēminī
eī / eae / ea poenīrentur
Imperātīvus praesēns
tū poenīre
vōs poenīminī
Imperātīvus futūrum
tū poenītor
is / ea / id poenītor
eī / eae / ea poeniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— poenīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— poenītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— poenītum īrī
Participium perfectum
— poenītus
Participium futūrum
— poeniendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary