HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← poenio — definición

Conjugation of poenio

Regular CEFR B1
/[ˈpoe̯.ni.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniō
poenīs
is / ea / id poenit
nōs poenīmus
vōs poenītis
eī / eae / ea poeniunt
Indicātīvus imperfectum
ego poeniēbam
poeniēbās
is / ea / id poeniēbat
nōs poeniēbāmus
vōs poeniēbātis
eī / eae / ea poeniēbant
Indicātīvus futūrum
ego poeniam
poeniēs
is / ea / id poeniet
nōs poeniēmus
vōs poeniētis
eī / eae / ea poenient
Indicātīvus perfectum
ego poenīvī
poenīvistī
is / ea / id poenīvit
nōs poenīvimus
vōs poenīvistis
eī / eae / ea poenīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego poenīveram
poenīverās
is / ea / id poenīverat
nōs poenīverāmus
vōs poenīverātis
eī / eae / ea poenīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego poenīverō
poenīveris
is / ea / id poenīverit
nōs poenīverimus
vōs poenīveritis
eī / eae / ea poenīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniam
poeniās
is / ea / id poeniat
nōs poeniāmus
vōs poeniātis
eī / eae / ea poeniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenīrem
poenīrēs
is / ea / id poenīret
nōs poenīrēmus
vōs poenīrētis
eī / eae / ea poenīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego poenīverim
poenīverīs
is / ea / id poenīverit
nōs poenīverīmus
vōs poenīverītis
eī / eae / ea poenīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego poenīvissem
poenīvissēs
is / ea / id poenīvisset
nōs poenīvissēmus
vōs poenīvissētis
eī / eae / ea poenīvissent
Imperātīvus praesēns
poenī
vōs poenīte
Imperātīvus futūrum
poenītō
is / ea / id poenītō
vōs poenītōte
eī / eae / ea poeniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
poenīre
Īnfīnītīvus perfectum
poenīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
poenītūrum esse
Participium praesēns
poeniēns
Participium futūrum
poenītūrus
Gerundium (genitīvus)
poeniendī
Gerundium (datīvus)
poeniendō
Gerundium (accūsātīvus)
poeniendum
Gerundium (ablātīvus)
poeniendō
Supīnum (accūsātīvus)
poenītum
Supīnum (ablātīvus)
poenītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego poenior
poenīris
is / ea / id poenītur
nōs poenīmur
vōs poenīminī
eī / eae / ea poeniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego poeniēbar
poeniēbāris
is / ea / id poeniēbātur
nōs poeniēbāmur
vōs poeniēbāminī
eī / eae / ea poeniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego poeniar
poeniēris
is / ea / id poeniētur
nōs poeniēmur
vōs poeniēminī
eī / eae / ea poenientur
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniar
poeniāris
is / ea / id poeniātur
nōs poeniāmur
vōs poeniāminī
eī / eae / ea poeniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenīrer
poenīrēris
is / ea / id poenīrētur
nōs poenīrēmur
vōs poenīrēminī
eī / eae / ea poenīrentur
Imperātīvus praesēns
poenīre
vōs poenīminī
Imperātīvus futūrum
poenītor
is / ea / id poenītor
eī / eae / ea poeniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
poenīrī
Īnfīnītīvus perfectum
poenītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
poenītum īrī
Participium perfectum
poenītus
Participium futūrum
poeniendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary