HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← poeniteo — definición

Conjugation of poeniteo

Regular CEFR B2
/[poe̯ˈnɪ.te.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniteō
poenitēs
is / ea / id poenitet
nōs poenitēmus
vōs poenitētis
eī / eae / ea poenitent
Indicātīvus imperfectum
ego poenitēbam
poenitēbās
is / ea / id poenitēbat
nōs poenitēbāmus
vōs poenitēbātis
eī / eae / ea poenitēbant
Indicātīvus futūrum
ego poenitēbō
poenitēbis
is / ea / id poenitēbit
nōs poenitēbimus
vōs poenitēbitis
eī / eae / ea poenitēbunt
Indicātīvus perfectum
ego poenituī
poenituistī
is / ea / id poenituit
nōs poenituimus
vōs poenituistis
eī / eae / ea poenituērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego poenitueram
poenituerās
is / ea / id poenituerat
nōs poenituerāmus
vōs poenituerātis
eī / eae / ea poenituerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego poenituerō
poenitueris
is / ea / id poenituerit
nōs poenituerimus
vōs poenitueritis
eī / eae / ea poenituerint
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniteam
poeniteās
is / ea / id poeniteat
nōs poeniteāmus
vōs poeniteātis
eī / eae / ea poeniteant
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenitērem
poenitērēs
is / ea / id poenitēret
nōs poenitērēmus
vōs poenitērētis
eī / eae / ea poenitērent
Coniūnctīvus perfectum
ego poenituerim
poenituerīs
is / ea / id poenituerit
nōs poenituerīmus
vōs poenituerītis
eī / eae / ea poenituerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego poenituissem
poenituissēs
is / ea / id poenituisset
nōs poenituissēmus
vōs poenituissētis
eī / eae / ea poenituissent
Imperātīvus praesēns
poenitē
vōs poenitēte
Imperātīvus futūrum
poenitētō
is / ea / id poenitētō
vōs poenitētōte
eī / eae / ea poenitentō
Īnfīnītīvus praesēns
poenitēre
Īnfīnītīvus perfectum
poenituisse
Īnfīnītīvus futūrum
poenitūrum esse
Participium praesēns
poenitēns
Participium futūrum
poenitūrus
Gerundium (genitīvus)
poenitendī
Gerundium (datīvus)
poenitendō
Gerundium (accūsātīvus)
poenitendum
Gerundium (ablātīvus)
poenitendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniteor
poenitēris
is / ea / id poenitētur
nōs poenitēmur
vōs poenitēminī
eī / eae / ea poenitentur
Indicātīvus imperfectum
ego poenitēbar
poenitēbāris
is / ea / id poenitēbātur
nōs poenitēbāmur
vōs poenitēbāminī
eī / eae / ea poenitēbantur
Indicātīvus futūrum
ego poenitēbor
poenitēberis
is / ea / id poenitēbitur
nōs poenitēbimur
vōs poenitēbiminī
eī / eae / ea poenitēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego poenitear
poeniteāris
is / ea / id poeniteātur
nōs poeniteāmur
vōs poeniteāminī
eī / eae / ea poeniteantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenitērer
poenitērēris
is / ea / id poenitērētur
nōs poenitērēmur
vōs poenitērēminī
eī / eae / ea poenitērentur
Imperātīvus praesēns
poenitēre
vōs poenitēminī
Imperātīvus futūrum
poenitētor
is / ea / id poenitētor
eī / eae / ea poenitentor
Īnfīnītīvus praesēns
poenitērī
Participium futūrum
poenitendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary