HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← poeniteo — definition

Conjugation of poeniteo

Regular CEFR B2
[poe̯ˈnɪ.te.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniteō
tū poenitēs
is / ea / id poenitet
nōs poenitēmus
vōs poenitētis
eī / eae / ea poenitent
Indicātīvus imperfectum
ego poenitēbam
tū poenitēbās
is / ea / id poenitēbat
nōs poenitēbāmus
vōs poenitēbātis
eī / eae / ea poenitēbant
Indicātīvus futūrum
ego poenitēbō
tū poenitēbis
is / ea / id poenitēbit
nōs poenitēbimus
vōs poenitēbitis
eī / eae / ea poenitēbunt
Indicātīvus perfectum
ego poenituī
tū poenituistī
is / ea / id poenituit
nōs poenituimus
vōs poenituistis
eī / eae / ea poenituērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego poenitueram
tū poenituerās
is / ea / id poenituerat
nōs poenituerāmus
vōs poenituerātis
eī / eae / ea poenituerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego poenituerō
tū poenitueris
is / ea / id poenituerit
nōs poenituerimus
vōs poenitueritis
eī / eae / ea poenituerint
Coniūnctīvus praesēns
ego poeniteam
tū poeniteās
is / ea / id poeniteat
nōs poeniteāmus
vōs poeniteātis
eī / eae / ea poeniteant
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenitērem
tū poenitērēs
is / ea / id poenitēret
nōs poenitērēmus
vōs poenitērētis
eī / eae / ea poenitērent
Coniūnctīvus perfectum
ego poenituerim
tū poenituerīs
is / ea / id poenituerit
nōs poenituerīmus
vōs poenituerītis
eī / eae / ea poenituerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego poenituissem
tū poenituissēs
is / ea / id poenituisset
nōs poenituissēmus
vōs poenituissētis
eī / eae / ea poenituissent
Imperātīvus praesēns
tū poenitē
vōs poenitēte
Imperātīvus futūrum
tū poenitētō
is / ea / id poenitētō
vōs poenitētōte
eī / eae / ea poenitentō
Īnfīnītīvus praesēns
— poenitēre
Īnfīnītīvus perfectum
— poenituisse
Īnfīnītīvus futūrum
— poenitūrum esse
Participium praesēns
— poenitēns
Participium futūrum
— poenitūrus
Gerundium (genitīvus)
— poenitendī
Gerundium (datīvus)
— poenitendō
Gerundium (accūsātīvus)
— poenitendum
Gerundium (ablātīvus)
— poenitendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego poeniteor
tū poenitēris
is / ea / id poenitētur
nōs poenitēmur
vōs poenitēminī
eī / eae / ea poenitentur
Indicātīvus imperfectum
ego poenitēbar
tū poenitēbāris
is / ea / id poenitēbātur
nōs poenitēbāmur
vōs poenitēbāminī
eī / eae / ea poenitēbantur
Indicātīvus futūrum
ego poenitēbor
tū poenitēberis
is / ea / id poenitēbitur
nōs poenitēbimur
vōs poenitēbiminī
eī / eae / ea poenitēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego poenitear
tū poeniteāris
is / ea / id poeniteātur
nōs poeniteāmur
vōs poeniteāminī
eī / eae / ea poeniteantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego poenitērer
tū poenitērēris
is / ea / id poenitērētur
nōs poenitērēmur
vōs poenitērēminī
eī / eae / ea poenitērentur
Imperātīvus praesēns
tū poenitēre
vōs poenitēminī
Imperātīvus futūrum
tū poenitētor
is / ea / id poenitētor
eī / eae / ea poenitentor
Īnfīnītīvus praesēns
— poenitērī
Participium futūrum
— poenitendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary