Conjugation of perdoceo
[pɛrˈdɔ.ke.oː]to teach, instruct or inform thoroughly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perdoceō |
| tū | perdocēs |
| is / ea / id | perdocet |
| nōs | perdocēmus |
| vōs | perdocētis |
| eī / eae / ea | perdocent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perdocēbam |
| tū | perdocēbās |
| is / ea / id | perdocēbat |
| nōs | perdocēbāmus |
| vōs | perdocēbātis |
| eī / eae / ea | perdocēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | perdocēbō |
| tū | perdocēbis |
| is / ea / id | perdocēbit |
| nōs | perdocēbimus |
| vōs | perdocēbitis |
| eī / eae / ea | perdocēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | perdocuī |
| tū | perdocuistī |
| is / ea / id | perdocuit |
| nōs | perdocuimus |
| vōs | perdocuistis |
| eī / eae / ea | perdocuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | perdocueram |
| tū | perdocuerās |
| is / ea / id | perdocuerat |
| nōs | perdocuerāmus |
| vōs | perdocuerātis |
| eī / eae / ea | perdocuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | perdocuerō |
| tū | perdocueris |
| is / ea / id | perdocuerit |
| nōs | perdocuerimus |
| vōs | perdocueritis |
| eī / eae / ea | perdocuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perdoceam |
| tū | perdoceās |
| is / ea / id | perdoceat |
| nōs | perdoceāmus |
| vōs | perdoceātis |
| eī / eae / ea | perdoceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perdocērem |
| tū | perdocērēs |
| is / ea / id | perdocēret |
| nōs | perdocērēmus |
| vōs | perdocērētis |
| eī / eae / ea | perdocērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | perdocuerim |
| tū | perdocuerīs |
| is / ea / id | perdocuerit |
| nōs | perdocuerīmus |
| vōs | perdocuerītis |
| eī / eae / ea | perdocuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | perdocuissem |
| tū | perdocuissēs |
| is / ea / id | perdocuisset |
| nōs | perdocuissēmus |
| vōs | perdocuissētis |
| eī / eae / ea | perdocuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | perdocē |
| vōs | perdocēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | perdocētō |
| is / ea / id | perdocētō |
| vōs | perdocētōte |
| eī / eae / ea | perdocentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perdocēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perdocuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perdoctūrum esse |
Participium praesēns
| — | perdocēns |
Participium futūrum
| — | perdoctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | perdocendī |
Gerundium (datīvus)
| — | perdocendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | perdocendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | perdocendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perdoctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perdoctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perdoceor |
| tū | perdocēris |
| is / ea / id | perdocētur |
| nōs | perdocēmur |
| vōs | perdocēminī |
| eī / eae / ea | perdocentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perdocēbar |
| tū | perdocēbāris |
| is / ea / id | perdocēbātur |
| nōs | perdocēbāmur |
| vōs | perdocēbāminī |
| eī / eae / ea | perdocēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | perdocēbor |
| tū | perdocēberis |
| is / ea / id | perdocēbitur |
| nōs | perdocēbimur |
| vōs | perdocēbiminī |
| eī / eae / ea | perdocēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perdocear |
| tū | perdoceāris |
| is / ea / id | perdoceātur |
| nōs | perdoceāmur |
| vōs | perdoceāminī |
| eī / eae / ea | perdoceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perdocērer |
| tū | perdocērēris |
| is / ea / id | perdocērētur |
| nōs | perdocērēmur |
| vōs | perdocērēminī |
| eī / eae / ea | perdocērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | perdocēre |
| vōs | perdocēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | perdocētor |
| is / ea / id | perdocētor |
| eī / eae / ea | perdocentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perdocērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perdoctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perdoctum īrī |
Participium perfectum
| — | perdoctus |
Participium futūrum
| — | perdocendus |