Conjugation of perdor
first-person singular present passive indicative of perdō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perdor |
| tū | perderis |
| is / ea / id | perditur |
| nōs | perdimur |
| vōs | perdiminī |
| eī / eae / ea | perduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perdēbar |
| tū | perdēbāris |
| is / ea / id | perdēbātur |
| nōs | perdēbāmur |
| vōs | perdēbāminī |
| eī / eae / ea | perdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | perdar |
| tū | perdēris |
| is / ea / id | perdētur |
| nōs | perdēmur |
| vōs | perdēminī |
| eī / eae / ea | perdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perdar |
| tū | perdāris |
| is / ea / id | perdātur |
| nōs | perdāmur |
| vōs | perdāminī |
| eī / eae / ea | perdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perderer |
| tū | perderēris |
| is / ea / id | perderētur |
| nōs | perderēmur |
| vōs | perderēminī |
| eī / eae / ea | perderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | perdere |
| vōs | perdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | perditor |
| is / ea / id | perditor |
| eī / eae / ea | perduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perdī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perditum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perditūrum esse |
Participium praesēns
| — | perdēns |
Participium futūrum
| — | perditūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | perdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | perdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | perdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | perdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perditum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perditū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | perdendus |