Conjugation of perdomo
[ˈpɛr.dɔ.moː]to subjugate completely; conquer, vanquish, overcome Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perdomō |
| tū | perdomās |
| is / ea / id | perdomat |
| nōs | perdomāmus |
| vōs | perdomātis |
| eī / eae / ea | perdomant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perdomābam |
| tū | perdomābās |
| is / ea / id | perdomābat |
| nōs | perdomābāmus |
| vōs | perdomābātis |
| eī / eae / ea | perdomābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | perdomābō |
| tū | perdomābis |
| is / ea / id | perdomābit |
| nōs | perdomābimus |
| vōs | perdomābitis |
| eī / eae / ea | perdomābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | perdomuī |
| tū | perdomuistī |
| is / ea / id | perdomuit |
| nōs | perdomuimus |
| vōs | perdomuistis |
| eī / eae / ea | perdomuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | perdomueram |
| tū | perdomuerās |
| is / ea / id | perdomuerat |
| nōs | perdomuerāmus |
| vōs | perdomuerātis |
| eī / eae / ea | perdomuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | perdomuerō |
| tū | perdomueris |
| is / ea / id | perdomuerit |
| nōs | perdomuerimus |
| vōs | perdomueritis |
| eī / eae / ea | perdomuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perdomem |
| tū | perdomēs |
| is / ea / id | perdomet |
| nōs | perdomēmus |
| vōs | perdomētis |
| eī / eae / ea | perdoment |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perdomārem |
| tū | perdomārēs |
| is / ea / id | perdomāret |
| nōs | perdomārēmus |
| vōs | perdomārētis |
| eī / eae / ea | perdomārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | perdomuerim |
| tū | perdomuerīs |
| is / ea / id | perdomuerit |
| nōs | perdomuerīmus |
| vōs | perdomuerītis |
| eī / eae / ea | perdomuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | perdomuissem |
| tū | perdomuissēs |
| is / ea / id | perdomuisset |
| nōs | perdomuissēmus |
| vōs | perdomuissētis |
| eī / eae / ea | perdomuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | perdomā |
| vōs | perdomāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | perdomātō |
| is / ea / id | perdomātō |
| vōs | perdomātōte |
| eī / eae / ea | perdomantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perdomāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perdomuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perdomitūrum esse |
Participium praesēns
| — | perdomāns |
Participium futūrum
| — | perdomitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | perdomandī |
Gerundium (datīvus)
| — | perdomandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | perdomandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | perdomandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perdomitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perdomitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | perdomor |
| tū | perdomāris |
| is / ea / id | perdomātur |
| nōs | perdomāmur |
| vōs | perdomāminī |
| eī / eae / ea | perdomantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | perdomābar |
| tū | perdomābāris |
| is / ea / id | perdomābātur |
| nōs | perdomābāmur |
| vōs | perdomābāminī |
| eī / eae / ea | perdomābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | perdomābor |
| tū | perdomāberis |
| is / ea / id | perdomābitur |
| nōs | perdomābimur |
| vōs | perdomābiminī |
| eī / eae / ea | perdomābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | perdomer |
| tū | perdomēris |
| is / ea / id | perdomētur |
| nōs | perdomēmur |
| vōs | perdomēminī |
| eī / eae / ea | perdomentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perdomārer |
| tū | perdomārēris |
| is / ea / id | perdomārētur |
| nōs | perdomārēmur |
| vōs | perdomārēminī |
| eī / eae / ea | perdomārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | perdomāre |
| vōs | perdomāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | perdomātor |
| is / ea / id | perdomātor |
| eī / eae / ea | perdomantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | perdomārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perdomitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perdomitum īrī |
Participium perfectum
| — | perdomitus |
Participium futūrum
| — | perdomandus |