HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obligo — definition

Conjugation of obligo

Regular CEFR B1
[ˈɔb.lɪ.ɡoː]

to bind in obligation, obligate, make liable Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obligō
tū obligās
is / ea / id obligat
nōs obligāmus
vōs obligātis
eī / eae / ea obligant
Indicātīvus imperfectum
ego obligābam
tū obligābās
is / ea / id obligābat
nōs obligābāmus
vōs obligābātis
eī / eae / ea obligābant
Indicātīvus futūrum
ego obligābō
tū obligābis
is / ea / id obligābit
nōs obligābimus
vōs obligābitis
eī / eae / ea obligābunt
Indicātīvus perfectum
ego obligāvī
tū obligāvistī
is / ea / id obligāvit
nōs obligāvimus
vōs obligāvistis
eī / eae / ea obligāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obligāveram
tū obligāverās
is / ea / id obligāverat
nōs obligāverāmus
vōs obligāverātis
eī / eae / ea obligāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obligāverō
tū obligāveris
is / ea / id obligāverit
nōs obligāverimus
vōs obligāveritis
eī / eae / ea obligāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obligem
tū obligēs
is / ea / id obliget
nōs obligēmus
vōs obligētis
eī / eae / ea obligent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obligārem
tū obligārēs
is / ea / id obligāret
nōs obligārēmus
vōs obligārētis
eī / eae / ea obligārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obligāverim
tū obligāverīs
is / ea / id obligāverit
nōs obligāverīmus
vōs obligāverītis
eī / eae / ea obligāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obligāvissem
tū obligāvissēs
is / ea / id obligāvisset
nōs obligāvissēmus
vōs obligāvissētis
eī / eae / ea obligāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obligā
vōs obligāte
Imperātīvus futūrum
tū obligātō
is / ea / id obligātō
vōs obligātōte
eī / eae / ea obligantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obligāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obligāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obligātūrum esse
Participium praesēns
— obligāns
Participium futūrum
— obligātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obligandī
Gerundium (datīvus)
— obligandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obligandum
Gerundium (ablātīvus)
— obligandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obligātum
Supīnum (ablātīvus)
— obligātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obligor
tū obligāris
is / ea / id obligātur
nōs obligāmur
vōs obligāminī
eī / eae / ea obligantur
Indicātīvus imperfectum
ego obligābar
tū obligābāris
is / ea / id obligābātur
nōs obligābāmur
vōs obligābāminī
eī / eae / ea obligābantur
Indicātīvus futūrum
ego obligābor
tū obligāberis
is / ea / id obligābitur
nōs obligābimur
vōs obligābiminī
eī / eae / ea obligābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obliger
tū obligēris
is / ea / id obligētur
nōs obligēmur
vōs obligēminī
eī / eae / ea obligentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obligārer
tū obligārēris
is / ea / id obligārētur
nōs obligārēmur
vōs obligārēminī
eī / eae / ea obligārentur
Imperātīvus praesēns
tū obligāre
vōs obligāminī
Imperātīvus futūrum
tū obligātor
is / ea / id obligātor
eī / eae / ea obligantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obligārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obligātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obligātum īrī
Participium perfectum
— obligātus
Participium futūrum
— obligandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary