HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblimo — definition

Conjugation of oblimo

Regular CEFR B1
[ɔbˈliː.moː]

to cover with mud or slime Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oblīmō
tū oblīmās
is / ea / id oblīmat
nōs oblīmāmus
vōs oblīmātis
eī / eae / ea oblīmant
Indicātīvus imperfectum
ego oblīmābam
tū oblīmābās
is / ea / id oblīmābat
nōs oblīmābāmus
vōs oblīmābātis
eī / eae / ea oblīmābant
Indicātīvus futūrum
ego oblīmābō
tū oblīmābis
is / ea / id oblīmābit
nōs oblīmābimus
vōs oblīmābitis
eī / eae / ea oblīmābunt
Indicātīvus perfectum
ego oblīmāvī
tū oblīmāvistī
is / ea / id oblīmāvit
nōs oblīmāvimus
vōs oblīmāvistis
eī / eae / ea oblīmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oblīmāveram
tū oblīmāverās
is / ea / id oblīmāverat
nōs oblīmāverāmus
vōs oblīmāverātis
eī / eae / ea oblīmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oblīmāverō
tū oblīmāveris
is / ea / id oblīmāverit
nōs oblīmāverimus
vōs oblīmāveritis
eī / eae / ea oblīmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oblīmem
tū oblīmēs
is / ea / id oblīmet
nōs oblīmēmus
vōs oblīmētis
eī / eae / ea oblīment
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblīmārem
tū oblīmārēs
is / ea / id oblīmāret
nōs oblīmārēmus
vōs oblīmārētis
eī / eae / ea oblīmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oblīmāverim
tū oblīmāverīs
is / ea / id oblīmāverit
nōs oblīmāverīmus
vōs oblīmāverītis
eī / eae / ea oblīmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oblīmāvissem
tū oblīmāvissēs
is / ea / id oblīmāvisset
nōs oblīmāvissēmus
vōs oblīmāvissētis
eī / eae / ea oblīmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oblīmā
vōs oblīmāte
Imperātīvus futūrum
tū oblīmātō
is / ea / id oblīmātō
vōs oblīmātōte
eī / eae / ea oblīmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oblīmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oblīmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblīmātūrum esse
Participium praesēns
— oblīmāns
Participium futūrum
— oblīmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oblīmandī
Gerundium (datīvus)
— oblīmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oblīmandum
Gerundium (ablātīvus)
— oblīmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oblīmātum
Supīnum (ablātīvus)
— oblīmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oblīmor
tū oblīmāris
is / ea / id oblīmātur
nōs oblīmāmur
vōs oblīmāminī
eī / eae / ea oblīmantur
Indicātīvus imperfectum
ego oblīmābar
tū oblīmābāris
is / ea / id oblīmābātur
nōs oblīmābāmur
vōs oblīmābāminī
eī / eae / ea oblīmābantur
Indicātīvus futūrum
ego oblīmābor
tū oblīmāberis
is / ea / id oblīmābitur
nōs oblīmābimur
vōs oblīmābiminī
eī / eae / ea oblīmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oblīmer
tū oblīmēris
is / ea / id oblīmētur
nōs oblīmēmur
vōs oblīmēminī
eī / eae / ea oblīmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oblīmārer
tū oblīmārēris
is / ea / id oblīmārētur
nōs oblīmārēmur
vōs oblīmārēminī
eī / eae / ea oblīmārentur
Imperātīvus praesēns
tū oblīmāre
vōs oblīmāminī
Imperātīvus futūrum
tū oblīmātor
is / ea / id oblīmātor
eī / eae / ea oblīmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oblīmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oblīmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oblīmātum īrī
Participium perfectum
— oblīmātus
Participium futūrum
— oblīmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary