HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblitero — definición

Conjugation of oblitero

Regular CEFR B2
/[ɔbˈlɪ.tɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obliterō
obliterās
is / ea / id obliterat
nōs obliterāmus
vōs obliterātis
eī / eae / ea obliterant
Indicātīvus imperfectum
ego obliterābam
obliterābās
is / ea / id obliterābat
nōs obliterābāmus
vōs obliterābātis
eī / eae / ea obliterābant
Indicātīvus futūrum
ego obliterābō
obliterābis
is / ea / id obliterābit
nōs obliterābimus
vōs obliterābitis
eī / eae / ea obliterābunt
Indicātīvus perfectum
ego obliterāvī
obliterāvistī
is / ea / id obliterāvit
nōs obliterāvimus
vōs obliterāvistis
eī / eae / ea obliterāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obliterāveram
obliterāverās
is / ea / id obliterāverat
nōs obliterāverāmus
vōs obliterāverātis
eī / eae / ea obliterāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obliterāverō
obliterāveris
is / ea / id obliterāverit
nōs obliterāverimus
vōs obliterāveritis
eī / eae / ea obliterāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obliterem
obliterēs
is / ea / id obliteret
nōs obliterēmus
vōs obliterētis
eī / eae / ea obliterent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obliterārem
obliterārēs
is / ea / id obliterāret
nōs obliterārēmus
vōs obliterārētis
eī / eae / ea obliterārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obliterāverim
obliterāverīs
is / ea / id obliterāverit
nōs obliterāverīmus
vōs obliterāverītis
eī / eae / ea obliterāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obliterāvissem
obliterāvissēs
is / ea / id obliterāvisset
nōs obliterāvissēmus
vōs obliterāvissētis
eī / eae / ea obliterāvissent
Imperātīvus praesēns
obliterā
vōs obliterāte
Imperātīvus futūrum
obliterātō
is / ea / id obliterātō
vōs obliterātōte
eī / eae / ea obliterantō
Īnfīnītīvus praesēns
obliterāre
Īnfīnītīvus perfectum
obliterāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obliterātūrum esse
Participium praesēns
obliterāns
Participium futūrum
obliterātūrus
Gerundium (genitīvus)
obliterandī
Gerundium (datīvus)
obliterandō
Gerundium (accūsātīvus)
obliterandum
Gerundium (ablātīvus)
obliterandō
Supīnum (accūsātīvus)
obliterātum
Supīnum (ablātīvus)
obliterātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obliteror
obliterāris
is / ea / id obliterātur
nōs obliterāmur
vōs obliterāminī
eī / eae / ea obliterantur
Indicātīvus imperfectum
ego obliterābar
obliterābāris
is / ea / id obliterābātur
nōs obliterābāmur
vōs obliterābāminī
eī / eae / ea obliterābantur
Indicātīvus futūrum
ego obliterābor
obliterāberis
is / ea / id obliterābitur
nōs obliterābimur
vōs obliterābiminī
eī / eae / ea obliterābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obliterer
obliterēris
is / ea / id obliterētur
nōs obliterēmur
vōs obliterēminī
eī / eae / ea obliterentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obliterārer
obliterārēris
is / ea / id obliterārētur
nōs obliterārēmur
vōs obliterārēminī
eī / eae / ea obliterārentur
Imperātīvus praesēns
obliterāre
vōs obliterāminī
Imperātīvus futūrum
obliterātor
is / ea / id obliterātor
eī / eae / ea obliterantor
Īnfīnītīvus praesēns
obliterārī
Īnfīnītīvus perfectum
obliterātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obliterātum īrī
Participium perfectum
obliterātus
Participium futūrum
obliterandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary