HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oblitero — definition

Conjugation of oblitero

Regular CEFR B2
[ɔbˈlɪ.tɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obliterō
tū obliterās
is / ea / id obliterat
nōs obliterāmus
vōs obliterātis
eī / eae / ea obliterant
Indicātīvus imperfectum
ego obliterābam
tū obliterābās
is / ea / id obliterābat
nōs obliterābāmus
vōs obliterābātis
eī / eae / ea obliterābant
Indicātīvus futūrum
ego obliterābō
tū obliterābis
is / ea / id obliterābit
nōs obliterābimus
vōs obliterābitis
eī / eae / ea obliterābunt
Indicātīvus perfectum
ego obliterāvī
tū obliterāvistī
is / ea / id obliterāvit
nōs obliterāvimus
vōs obliterāvistis
eī / eae / ea obliterāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obliterāveram
tū obliterāverās
is / ea / id obliterāverat
nōs obliterāverāmus
vōs obliterāverātis
eī / eae / ea obliterāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obliterāverō
tū obliterāveris
is / ea / id obliterāverit
nōs obliterāverimus
vōs obliterāveritis
eī / eae / ea obliterāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obliterem
tū obliterēs
is / ea / id obliteret
nōs obliterēmus
vōs obliterētis
eī / eae / ea obliterent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obliterārem
tū obliterārēs
is / ea / id obliterāret
nōs obliterārēmus
vōs obliterārētis
eī / eae / ea obliterārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obliterāverim
tū obliterāverīs
is / ea / id obliterāverit
nōs obliterāverīmus
vōs obliterāverītis
eī / eae / ea obliterāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obliterāvissem
tū obliterāvissēs
is / ea / id obliterāvisset
nōs obliterāvissēmus
vōs obliterāvissētis
eī / eae / ea obliterāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obliterā
vōs obliterāte
Imperātīvus futūrum
tū obliterātō
is / ea / id obliterātō
vōs obliterātōte
eī / eae / ea obliterantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obliterāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obliterāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obliterātūrum esse
Participium praesēns
— obliterāns
Participium futūrum
— obliterātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obliterandī
Gerundium (datīvus)
— obliterandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obliterandum
Gerundium (ablātīvus)
— obliterandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obliterātum
Supīnum (ablātīvus)
— obliterātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obliteror
tū obliterāris
is / ea / id obliterātur
nōs obliterāmur
vōs obliterāminī
eī / eae / ea obliterantur
Indicātīvus imperfectum
ego obliterābar
tū obliterābāris
is / ea / id obliterābātur
nōs obliterābāmur
vōs obliterābāminī
eī / eae / ea obliterābantur
Indicātīvus futūrum
ego obliterābor
tū obliterāberis
is / ea / id obliterābitur
nōs obliterābimur
vōs obliterābiminī
eī / eae / ea obliterābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obliterer
tū obliterēris
is / ea / id obliterētur
nōs obliterēmur
vōs obliterēminī
eī / eae / ea obliterentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obliterārer
tū obliterārēris
is / ea / id obliterārētur
nōs obliterārēmur
vōs obliterārēminī
eī / eae / ea obliterārentur
Imperātīvus praesēns
tū obliterāre
vōs obliterāminī
Imperātīvus futūrum
tū obliterātor
is / ea / id obliterātor
eī / eae / ea obliterantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obliterārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obliterātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obliterātum īrī
Participium perfectum
— obliterātus
Participium futūrum
— obliterandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary