HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← manduco — definition

Conjugation of manduco

Regular CEFR B1
[manˈduː.koː]

to chew, gnaw on, masticate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mandūcō
tū mandūcās
is / ea / id mandūcat
nōs mandūcāmus
vōs mandūcātis
eī / eae / ea mandūcant
Indicātīvus imperfectum
ego mandūcābam
tū mandūcābās
is / ea / id mandūcābat
nōs mandūcābāmus
vōs mandūcābātis
eī / eae / ea mandūcābant
Indicātīvus futūrum
ego mandūcābō
tū mandūcābis
is / ea / id mandūcābit
nōs mandūcābimus
vōs mandūcābitis
eī / eae / ea mandūcābunt
Indicātīvus perfectum
ego mandūcāvī
tū mandūcāvistī
is / ea / id mandūcāvit
nōs mandūcāvimus
vōs mandūcāvistis
eī / eae / ea mandūcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mandūcāveram
tū mandūcāverās
is / ea / id mandūcāverat
nōs mandūcāverāmus
vōs mandūcāverātis
eī / eae / ea mandūcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mandūcāverō
tū mandūcāveris
is / ea / id mandūcāverit
nōs mandūcāverimus
vōs mandūcāveritis
eī / eae / ea mandūcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mandūcem
tū mandūcēs
is / ea / id mandūcet
nōs mandūcēmus
vōs mandūcētis
eī / eae / ea mandūcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandūcārem
tū mandūcārēs
is / ea / id mandūcāret
nōs mandūcārēmus
vōs mandūcārētis
eī / eae / ea mandūcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mandūcāverim
tū mandūcāverīs
is / ea / id mandūcāverit
nōs mandūcāverīmus
vōs mandūcāverītis
eī / eae / ea mandūcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mandūcāvissem
tū mandūcāvissēs
is / ea / id mandūcāvisset
nōs mandūcāvissēmus
vōs mandūcāvissētis
eī / eae / ea mandūcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mandūcā
vōs mandūcāte
Imperātīvus futūrum
tū mandūcātō
is / ea / id mandūcātō
vōs mandūcātōte
eī / eae / ea mandūcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mandūcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mandūcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mandūcātūrum esse
Participium praesēns
— mandūcāns
Participium futūrum
— mandūcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mandūcandī
Gerundium (datīvus)
— mandūcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mandūcandum
Gerundium (ablātīvus)
— mandūcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mandūcātum
Supīnum (ablātīvus)
— mandūcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mandūcor
tū mandūcāris
is / ea / id mandūcātur
nōs mandūcāmur
vōs mandūcāminī
eī / eae / ea mandūcantur
Indicātīvus imperfectum
ego mandūcābar
tū mandūcābāris
is / ea / id mandūcābātur
nōs mandūcābāmur
vōs mandūcābāminī
eī / eae / ea mandūcābantur
Indicātīvus futūrum
ego mandūcābor
tū mandūcāberis
is / ea / id mandūcābitur
nōs mandūcābimur
vōs mandūcābiminī
eī / eae / ea mandūcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mandūcer
tū mandūcēris
is / ea / id mandūcētur
nōs mandūcēmur
vōs mandūcēminī
eī / eae / ea mandūcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandūcārer
tū mandūcārēris
is / ea / id mandūcārētur
nōs mandūcārēmur
vōs mandūcārēminī
eī / eae / ea mandūcārentur
Imperātīvus praesēns
tū mandūcāre
vōs mandūcāminī
Imperātīvus futūrum
tū mandūcātor
is / ea / id mandūcātor
eī / eae / ea mandūcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mandūcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mandūcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mandūcātum īrī
Participium perfectum
— mandūcātus
Participium futūrum
— mandūcandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary