HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← manduco — definición

Conjugation of manduco

Regular CEFR B1
/[manˈduː.koː]/

to chew, gnaw on, masticate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mandūcō
mandūcās
is / ea / id mandūcat
nōs mandūcāmus
vōs mandūcātis
eī / eae / ea mandūcant
Indicātīvus imperfectum
ego mandūcābam
mandūcābās
is / ea / id mandūcābat
nōs mandūcābāmus
vōs mandūcābātis
eī / eae / ea mandūcābant
Indicātīvus futūrum
ego mandūcābō
mandūcābis
is / ea / id mandūcābit
nōs mandūcābimus
vōs mandūcābitis
eī / eae / ea mandūcābunt
Indicātīvus perfectum
ego mandūcāvī
mandūcāvistī
is / ea / id mandūcāvit
nōs mandūcāvimus
vōs mandūcāvistis
eī / eae / ea mandūcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mandūcāveram
mandūcāverās
is / ea / id mandūcāverat
nōs mandūcāverāmus
vōs mandūcāverātis
eī / eae / ea mandūcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mandūcāverō
mandūcāveris
is / ea / id mandūcāverit
nōs mandūcāverimus
vōs mandūcāveritis
eī / eae / ea mandūcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mandūcem
mandūcēs
is / ea / id mandūcet
nōs mandūcēmus
vōs mandūcētis
eī / eae / ea mandūcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandūcārem
mandūcārēs
is / ea / id mandūcāret
nōs mandūcārēmus
vōs mandūcārētis
eī / eae / ea mandūcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mandūcāverim
mandūcāverīs
is / ea / id mandūcāverit
nōs mandūcāverīmus
vōs mandūcāverītis
eī / eae / ea mandūcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mandūcāvissem
mandūcāvissēs
is / ea / id mandūcāvisset
nōs mandūcāvissēmus
vōs mandūcāvissētis
eī / eae / ea mandūcāvissent
Imperātīvus praesēns
mandūcā
vōs mandūcāte
Imperātīvus futūrum
mandūcātō
is / ea / id mandūcātō
vōs mandūcātōte
eī / eae / ea mandūcantō
Īnfīnītīvus praesēns
mandūcāre
Īnfīnītīvus perfectum
mandūcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
mandūcātūrum esse
Participium praesēns
mandūcāns
Participium futūrum
mandūcātūrus
Gerundium (genitīvus)
mandūcandī
Gerundium (datīvus)
mandūcandō
Gerundium (accūsātīvus)
mandūcandum
Gerundium (ablātīvus)
mandūcandō
Supīnum (accūsātīvus)
mandūcātum
Supīnum (ablātīvus)
mandūcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mandūcor
mandūcāris
is / ea / id mandūcātur
nōs mandūcāmur
vōs mandūcāminī
eī / eae / ea mandūcantur
Indicātīvus imperfectum
ego mandūcābar
mandūcābāris
is / ea / id mandūcābātur
nōs mandūcābāmur
vōs mandūcābāminī
eī / eae / ea mandūcābantur
Indicātīvus futūrum
ego mandūcābor
mandūcāberis
is / ea / id mandūcābitur
nōs mandūcābimur
vōs mandūcābiminī
eī / eae / ea mandūcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mandūcer
mandūcēris
is / ea / id mandūcētur
nōs mandūcēmur
vōs mandūcēminī
eī / eae / ea mandūcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mandūcārer
mandūcārēris
is / ea / id mandūcārētur
nōs mandūcārēmur
vōs mandūcārēminī
eī / eae / ea mandūcārentur
Imperātīvus praesēns
mandūcāre
vōs mandūcāminī
Imperātīvus futūrum
mandūcātor
is / ea / id mandūcātor
eī / eae / ea mandūcantor
Īnfīnītīvus praesēns
mandūcārī
Īnfīnītīvus perfectum
mandūcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
mandūcātum īrī
Participium perfectum
mandūcātus
Participium futūrum
mandūcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary