HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← manico — definition

Conjugation of manico

Regular CEFR B1
[ˈmaː.nɪ.koː]

to come in the morning; rise and set out in the morning Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego mānicō
tū mānicās
is / ea / id mānicat
nōs mānicāmus
vōs mānicātis
eī / eae / ea mānicant
Indicātīvus imperfectum
ego mānicābam
tū mānicābās
is / ea / id mānicābat
nōs mānicābāmus
vōs mānicābātis
eī / eae / ea mānicābant
Indicātīvus futūrum
ego mānicābō
tū mānicābis
is / ea / id mānicābit
nōs mānicābimus
vōs mānicābitis
eī / eae / ea mānicābunt
Indicātīvus perfectum
ego mānicāvī
tū mānicāvistī
is / ea / id mānicāvit
nōs mānicāvimus
vōs mānicāvistis
eī / eae / ea mānicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego mānicāveram
tū mānicāverās
is / ea / id mānicāverat
nōs mānicāverāmus
vōs mānicāverātis
eī / eae / ea mānicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego mānicāverō
tū mānicāveris
is / ea / id mānicāverit
nōs mānicāverimus
vōs mānicāveritis
eī / eae / ea mānicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego mānicem
tū mānicēs
is / ea / id mānicet
nōs mānicēmus
vōs mānicētis
eī / eae / ea mānicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego mānicārem
tū mānicārēs
is / ea / id mānicāret
nōs mānicārēmus
vōs mānicārētis
eī / eae / ea mānicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego mānicāverim
tū mānicāverīs
is / ea / id mānicāverit
nōs mānicāverīmus
vōs mānicāverītis
eī / eae / ea mānicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego mānicāvissem
tū mānicāvissēs
is / ea / id mānicāvisset
nōs mānicāvissēmus
vōs mānicāvissētis
eī / eae / ea mānicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū mānicā
vōs mānicāte
Imperātīvus futūrum
tū mānicātō
is / ea / id mānicātō
vōs mānicātōte
eī / eae / ea mānicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— mānicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— mānicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— mānicātūrum esse
Participium praesēns
— mānicāns
Participium futūrum
— mānicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— mānicandī
Gerundium (datīvus)
— mānicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— mānicandum
Gerundium (ablātīvus)
— mānicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— mānicātum
Supīnum (ablātīvus)
— mānicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego mānicor
tū mānicāris
is / ea / id mānicātur
nōs mānicāmur
vōs mānicāminī
eī / eae / ea mānicantur
Indicātīvus imperfectum
ego mānicābar
tū mānicābāris
is / ea / id mānicābātur
nōs mānicābāmur
vōs mānicābāminī
eī / eae / ea mānicābantur
Indicātīvus futūrum
ego mānicābor
tū mānicāberis
is / ea / id mānicābitur
nōs mānicābimur
vōs mānicābiminī
eī / eae / ea mānicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego mānicer
tū mānicēris
is / ea / id mānicētur
nōs mānicēmur
vōs mānicēminī
eī / eae / ea mānicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego mānicārer
tū mānicārēris
is / ea / id mānicārētur
nōs mānicārēmur
vōs mānicārēminī
eī / eae / ea mānicārentur
Imperātīvus praesēns
tū mānicāre
vōs mānicāminī
Imperātīvus futūrum
tū mānicātor
is / ea / id mānicātor
eī / eae / ea mānicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— mānicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— mānicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— mānicātum īrī
Participium perfectum
— mānicātus
Participium futūrum
— mānicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary