Conjugation of laetor
first-person singular present passive indicative of laetō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | laetor |
| tū | laetāris |
| is / ea / id | laetātur |
| nōs | laetāmur |
| vōs | laetāminī |
| eī / eae / ea | laetantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | laetābar |
| tū | laetābāris |
| is / ea / id | laetābātur |
| nōs | laetābāmur |
| vōs | laetābāminī |
| eī / eae / ea | laetābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | laetābor |
| tū | laetāberis |
| is / ea / id | laetābitur |
| nōs | laetābimur |
| vōs | laetābiminī |
| eī / eae / ea | laetābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | laeter |
| tū | laetēris |
| is / ea / id | laetētur |
| nōs | laetēmur |
| vōs | laetēminī |
| eī / eae / ea | laetentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | laetārer |
| tū | laetārēris |
| is / ea / id | laetārētur |
| nōs | laetārēmur |
| vōs | laetārēminī |
| eī / eae / ea | laetārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | laetāre |
| vōs | laetāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | laetātor |
| is / ea / id | laetātor |
| eī / eae / ea | laetantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | laetārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | laetātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | laetātūrum esse |
Participium praesēns
| — | laetāns |
Participium futūrum
| — | laetātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | laetandī |
Gerundium (datīvus)
| — | laetandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | laetandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | laetandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | laetātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | laetātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | laetandus |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.