HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← lamento — definition

Conjugation of lamento

Regular CEFR B1
[ɫaːˈmɛn.toː]

Lamentation. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego lāmentō
tū lāmentās
is / ea / id lāmentat
nōs lāmentāmus
vōs lāmentātis
eī / eae / ea lāmentant
Indicātīvus imperfectum
ego lāmentābam
tū lāmentābās
is / ea / id lāmentābat
nōs lāmentābāmus
vōs lāmentābātis
eī / eae / ea lāmentābant
Indicātīvus futūrum
ego lāmentābō
tū lāmentābis
is / ea / id lāmentābit
nōs lāmentābimus
vōs lāmentābitis
eī / eae / ea lāmentābunt
Indicātīvus perfectum
ego lāmentāvī
tū lāmentāvistī
is / ea / id lāmentāvit
nōs lāmentāvimus
vōs lāmentāvistis
eī / eae / ea lāmentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego lāmentāveram
tū lāmentāverās
is / ea / id lāmentāverat
nōs lāmentāverāmus
vōs lāmentāverātis
eī / eae / ea lāmentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego lāmentāverō
tū lāmentāveris
is / ea / id lāmentāverit
nōs lāmentāverimus
vōs lāmentāveritis
eī / eae / ea lāmentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego lāmentem
tū lāmentēs
is / ea / id lāmentet
nōs lāmentēmus
vōs lāmentētis
eī / eae / ea lāmentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego lāmentārem
tū lāmentārēs
is / ea / id lāmentāret
nōs lāmentārēmus
vōs lāmentārētis
eī / eae / ea lāmentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego lāmentāverim
tū lāmentāverīs
is / ea / id lāmentāverit
nōs lāmentāverīmus
vōs lāmentāverītis
eī / eae / ea lāmentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego lāmentāvissem
tū lāmentāvissēs
is / ea / id lāmentāvisset
nōs lāmentāvissēmus
vōs lāmentāvissētis
eī / eae / ea lāmentāvissent
Imperātīvus praesēns
tū lāmentā
vōs lāmentāte
Imperātīvus futūrum
tū lāmentātō
is / ea / id lāmentātō
vōs lāmentātōte
eī / eae / ea lāmentantō
Īnfīnītīvus praesēns
— lāmentāre
Īnfīnītīvus perfectum
— lāmentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— lāmentātūrum esse
Participium praesēns
— lāmentāns
Participium futūrum
— lāmentātūrus
Gerundium (genitīvus)
— lāmentandī
Gerundium (datīvus)
— lāmentandō
Gerundium (accūsātīvus)
— lāmentandum
Gerundium (ablātīvus)
— lāmentandō
Supīnum (accūsātīvus)
— lāmentātum
Supīnum (ablātīvus)
— lāmentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego lāmentor
tū lāmentāris
is / ea / id lāmentātur
nōs lāmentāmur
vōs lāmentāminī
eī / eae / ea lāmentantur
Indicātīvus imperfectum
ego lāmentābar
tū lāmentābāris
is / ea / id lāmentābātur
nōs lāmentābāmur
vōs lāmentābāminī
eī / eae / ea lāmentābantur
Indicātīvus futūrum
ego lāmentābor
tū lāmentāberis
is / ea / id lāmentābitur
nōs lāmentābimur
vōs lāmentābiminī
eī / eae / ea lāmentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego lāmenter
tū lāmentēris
is / ea / id lāmentētur
nōs lāmentēmur
vōs lāmentēminī
eī / eae / ea lāmententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego lāmentārer
tū lāmentārēris
is / ea / id lāmentārētur
nōs lāmentārēmur
vōs lāmentārēminī
eī / eae / ea lāmentārentur
Imperātīvus praesēns
tū lāmentāre
vōs lāmentāminī
Imperātīvus futūrum
tū lāmentātor
is / ea / id lāmentātor
eī / eae / ea lāmentantor
Īnfīnītīvus praesēns
— lāmentārī
Īnfīnītīvus perfectum
— lāmentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— lāmentātum īrī
Participium perfectum
— lāmentātus
Participium futūrum
— lāmentandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary