HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← furcillo — definición

Conjugation of furcillo

Regular CEFR B2
/[fʊrˈkɪl.loː]/

to support Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego furcillō
furcillās
is / ea / id furcillat
nōs furcillāmus
vōs furcillātis
eī / eae / ea furcillant
Indicātīvus imperfectum
ego furcillābam
furcillābās
is / ea / id furcillābat
nōs furcillābāmus
vōs furcillābātis
eī / eae / ea furcillābant
Indicātīvus futūrum
ego furcillābō
furcillābis
is / ea / id furcillābit
nōs furcillābimus
vōs furcillābitis
eī / eae / ea furcillābunt
Indicātīvus perfectum
ego furcillāvī
furcillāvistī
is / ea / id furcillāvit
nōs furcillāvimus
vōs furcillāvistis
eī / eae / ea furcillāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego furcillāveram
furcillāverās
is / ea / id furcillāverat
nōs furcillāverāmus
vōs furcillāverātis
eī / eae / ea furcillāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego furcillāverō
furcillāveris
is / ea / id furcillāverit
nōs furcillāverimus
vōs furcillāveritis
eī / eae / ea furcillāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego furcillem
furcillēs
is / ea / id furcillet
nōs furcillēmus
vōs furcillētis
eī / eae / ea furcillent
Coniūnctīvus imperfectum
ego furcillārem
furcillārēs
is / ea / id furcillāret
nōs furcillārēmus
vōs furcillārētis
eī / eae / ea furcillārent
Coniūnctīvus perfectum
ego furcillāverim
furcillāverīs
is / ea / id furcillāverit
nōs furcillāverīmus
vōs furcillāverītis
eī / eae / ea furcillāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego furcillāvissem
furcillāvissēs
is / ea / id furcillāvisset
nōs furcillāvissēmus
vōs furcillāvissētis
eī / eae / ea furcillāvissent
Imperātīvus praesēns
furcillā
vōs furcillāte
Imperātīvus futūrum
furcillātō
is / ea / id furcillātō
vōs furcillātōte
eī / eae / ea furcillantō
Īnfīnītīvus praesēns
furcillāre
Īnfīnītīvus perfectum
furcillāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
furcillātūrum esse
Participium praesēns
furcillāns
Participium futūrum
furcillātūrus
Gerundium (genitīvus)
furcillandī
Gerundium (datīvus)
furcillandō
Gerundium (accūsātīvus)
furcillandum
Gerundium (ablātīvus)
furcillandō
Supīnum (accūsātīvus)
furcillātum
Supīnum (ablātīvus)
furcillātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego furcillor
furcillāris
is / ea / id furcillātur
nōs furcillāmur
vōs furcillāminī
eī / eae / ea furcillantur
Indicātīvus imperfectum
ego furcillābar
furcillābāris
is / ea / id furcillābātur
nōs furcillābāmur
vōs furcillābāminī
eī / eae / ea furcillābantur
Indicātīvus futūrum
ego furcillābor
furcillāberis
is / ea / id furcillābitur
nōs furcillābimur
vōs furcillābiminī
eī / eae / ea furcillābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego furciller
furcillēris
is / ea / id furcillētur
nōs furcillēmur
vōs furcillēminī
eī / eae / ea furcillentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego furcillārer
furcillārēris
is / ea / id furcillārētur
nōs furcillārēmur
vōs furcillārēminī
eī / eae / ea furcillārentur
Imperātīvus praesēns
furcillāre
vōs furcillāminī
Imperātīvus futūrum
furcillātor
is / ea / id furcillātor
eī / eae / ea furcillantor
Īnfīnītīvus praesēns
furcillārī
Īnfīnītīvus perfectum
furcillātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
furcillātum īrī
Participium perfectum
furcillātus
Participium futūrum
furcillandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary