HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← furio — definition

Conjugation of furio

Regular CEFR B1
[ˈfʊ.ri.oː]

to drive mad, to madden, to enrage, to infuriate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego furiō
tū furiās
is / ea / id furiat
nōs furiāmus
vōs furiātis
eī / eae / ea furiant
Indicātīvus imperfectum
ego furiābam
tū furiābās
is / ea / id furiābat
nōs furiābāmus
vōs furiābātis
eī / eae / ea furiābant
Indicātīvus futūrum
ego furiābō
tū furiābis
is / ea / id furiābit
nōs furiābimus
vōs furiābitis
eī / eae / ea furiābunt
Indicātīvus perfectum
ego furiāvī
tū furiāvistī
is / ea / id furiāvit
nōs furiāvimus
vōs furiāvistis
eī / eae / ea furiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego furiāveram
tū furiāverās
is / ea / id furiāverat
nōs furiāverāmus
vōs furiāverātis
eī / eae / ea furiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego furiāverō
tū furiāveris
is / ea / id furiāverit
nōs furiāverimus
vōs furiāveritis
eī / eae / ea furiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego furiem
tū furiēs
is / ea / id furiet
nōs furiēmus
vōs furiētis
eī / eae / ea furient
Coniūnctīvus imperfectum
ego furiārem
tū furiārēs
is / ea / id furiāret
nōs furiārēmus
vōs furiārētis
eī / eae / ea furiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego furiāverim
tū furiāverīs
is / ea / id furiāverit
nōs furiāverīmus
vōs furiāverītis
eī / eae / ea furiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego furiāvissem
tū furiāvissēs
is / ea / id furiāvisset
nōs furiāvissēmus
vōs furiāvissētis
eī / eae / ea furiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū furiā
vōs furiāte
Imperātīvus futūrum
tū furiātō
is / ea / id furiātō
vōs furiātōte
eī / eae / ea furiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— furiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— furiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— furiātūrum esse
Participium praesēns
— furiāns
Participium futūrum
— furiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— furiandī
Gerundium (datīvus)
— furiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— furiandum
Gerundium (ablātīvus)
— furiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— furiātum
Supīnum (ablātīvus)
— furiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego furior
tū furiāris
is / ea / id furiātur
nōs furiāmur
vōs furiāminī
eī / eae / ea furiantur
Indicātīvus imperfectum
ego furiābar
tū furiābāris
is / ea / id furiābātur
nōs furiābāmur
vōs furiābāminī
eī / eae / ea furiābantur
Indicātīvus futūrum
ego furiābor
tū furiāberis
is / ea / id furiābitur
nōs furiābimur
vōs furiābiminī
eī / eae / ea furiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego furier
tū furiēris
is / ea / id furiētur
nōs furiēmur
vōs furiēminī
eī / eae / ea furientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego furiārer
tū furiārēris
is / ea / id furiārētur
nōs furiārēmur
vōs furiārēminī
eī / eae / ea furiārentur
Imperātīvus praesēns
tū furiāre
vōs furiāminī
Imperātīvus futūrum
tū furiātor
is / ea / id furiātor
eī / eae / ea furiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— furiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— furiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— furiātum īrī
Participium perfectum
— furiātus
Participium futūrum
— furiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary