HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← facilito — definición

Conjugation of facilito

Regular CEFR B2
/[faˈkɪ.lɪ.toː]/

to facilitate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego facilitō
facilitās
is / ea / id facilitat
nōs facilitāmus
vōs facilitātis
eī / eae / ea facilitant
Indicātīvus imperfectum
ego facilitābam
facilitābās
is / ea / id facilitābat
nōs facilitābāmus
vōs facilitābātis
eī / eae / ea facilitābant
Indicātīvus futūrum
ego facilitābō
facilitābis
is / ea / id facilitābit
nōs facilitābimus
vōs facilitābitis
eī / eae / ea facilitābunt
Indicātīvus perfectum
ego facilitāvī
facilitāvistī
is / ea / id facilitāvit
nōs facilitāvimus
vōs facilitāvistis
eī / eae / ea facilitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego facilitāveram
facilitāverās
is / ea / id facilitāverat
nōs facilitāverāmus
vōs facilitāverātis
eī / eae / ea facilitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego facilitāverō
facilitāveris
is / ea / id facilitāverit
nōs facilitāverimus
vōs facilitāveritis
eī / eae / ea facilitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego facilitem
facilitēs
is / ea / id facilitet
nōs facilitēmus
vōs facilitētis
eī / eae / ea facilitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego facilitārem
facilitārēs
is / ea / id facilitāret
nōs facilitārēmus
vōs facilitārētis
eī / eae / ea facilitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego facilitāverim
facilitāverīs
is / ea / id facilitāverit
nōs facilitāverīmus
vōs facilitāverītis
eī / eae / ea facilitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego facilitāvissem
facilitāvissēs
is / ea / id facilitāvisset
nōs facilitāvissēmus
vōs facilitāvissētis
eī / eae / ea facilitāvissent
Imperātīvus praesēns
facilitā
vōs facilitāte
Imperātīvus futūrum
facilitātō
is / ea / id facilitātō
vōs facilitātōte
eī / eae / ea facilitantō
Īnfīnītīvus praesēns
facilitāre
Īnfīnītīvus perfectum
facilitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
facilitātūrum esse
Participium praesēns
facilitāns
Participium futūrum
facilitātūrus
Gerundium (genitīvus)
facilitandī
Gerundium (datīvus)
facilitandō
Gerundium (accūsātīvus)
facilitandum
Gerundium (ablātīvus)
facilitandō
Supīnum (accūsātīvus)
facilitātum
Supīnum (ablātīvus)
facilitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego facilitor
facilitāris
is / ea / id facilitātur
nōs facilitāmur
vōs facilitāminī
eī / eae / ea facilitantur
Indicātīvus imperfectum
ego facilitābar
facilitābāris
is / ea / id facilitābātur
nōs facilitābāmur
vōs facilitābāminī
eī / eae / ea facilitābantur
Indicātīvus futūrum
ego facilitābor
facilitāberis
is / ea / id facilitābitur
nōs facilitābimur
vōs facilitābiminī
eī / eae / ea facilitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego faciliter
facilitēris
is / ea / id facilitētur
nōs facilitēmur
vōs facilitēminī
eī / eae / ea facilitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego facilitārer
facilitārēris
is / ea / id facilitārētur
nōs facilitārēmur
vōs facilitārēminī
eī / eae / ea facilitārentur
Imperātīvus praesēns
facilitāre
vōs facilitāminī
Imperātīvus futūrum
facilitātor
is / ea / id facilitātor
eī / eae / ea facilitantor
Īnfīnītīvus praesēns
facilitārī
Īnfīnītīvus perfectum
facilitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
facilitātum īrī
Participium perfectum
facilitātus
Participium futūrum
facilitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary