HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← factito — definición

Conjugation of factito

Regular CEFR B1
/[ˈfak.tɪ.toː]/

to do or make frequently Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego factitō
factitās
is / ea / id factitat
nōs factitāmus
vōs factitātis
eī / eae / ea factitant
Indicātīvus imperfectum
ego factitābam
factitābās
is / ea / id factitābat
nōs factitābāmus
vōs factitābātis
eī / eae / ea factitābant
Indicātīvus futūrum
ego factitābō
factitābis
is / ea / id factitābit
nōs factitābimus
vōs factitābitis
eī / eae / ea factitābunt
Indicātīvus perfectum
ego factitāvī
factitāvistī
is / ea / id factitāvit
nōs factitāvimus
vōs factitāvistis
eī / eae / ea factitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego factitāveram
factitāverās
is / ea / id factitāverat
nōs factitāverāmus
vōs factitāverātis
eī / eae / ea factitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego factitāverō
factitāveris
is / ea / id factitāverit
nōs factitāverimus
vōs factitāveritis
eī / eae / ea factitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego factitem
factitēs
is / ea / id factitet
nōs factitēmus
vōs factitētis
eī / eae / ea factitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego factitārem
factitārēs
is / ea / id factitāret
nōs factitārēmus
vōs factitārētis
eī / eae / ea factitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego factitāverim
factitāverīs
is / ea / id factitāverit
nōs factitāverīmus
vōs factitāverītis
eī / eae / ea factitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego factitāvissem
factitāvissēs
is / ea / id factitāvisset
nōs factitāvissēmus
vōs factitāvissētis
eī / eae / ea factitāvissent
Imperātīvus praesēns
factitā
vōs factitāte
Imperātīvus futūrum
factitātō
is / ea / id factitātō
vōs factitātōte
eī / eae / ea factitantō
Īnfīnītīvus praesēns
factitāre
Īnfīnītīvus perfectum
factitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
factitātūrum esse
Participium praesēns
factitāns
Participium futūrum
factitātūrus
Gerundium (genitīvus)
factitandī
Gerundium (datīvus)
factitandō
Gerundium (accūsātīvus)
factitandum
Gerundium (ablātīvus)
factitandō
Supīnum (accūsātīvus)
factitātum
Supīnum (ablātīvus)
factitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego factitor
factitāris
is / ea / id factitātur
nōs factitāmur
vōs factitāminī
eī / eae / ea factitantur
Indicātīvus imperfectum
ego factitābar
factitābāris
is / ea / id factitābātur
nōs factitābāmur
vōs factitābāminī
eī / eae / ea factitābantur
Indicātīvus futūrum
ego factitābor
factitāberis
is / ea / id factitābitur
nōs factitābimur
vōs factitābiminī
eī / eae / ea factitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego factiter
factitēris
is / ea / id factitētur
nōs factitēmur
vōs factitēminī
eī / eae / ea factitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego factitārer
factitārēris
is / ea / id factitārētur
nōs factitārēmur
vōs factitārēminī
eī / eae / ea factitārentur
Imperātīvus praesēns
factitāre
vōs factitāminī
Imperātīvus futūrum
factitātor
is / ea / id factitātor
eī / eae / ea factitantor
Īnfīnītīvus praesēns
factitārī
Īnfīnītīvus perfectum
factitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
factitātum īrī
Participium perfectum
factitātus
Participium futūrum
factitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary