Conjugation of exacerbo
/[ɛk.saˈkɛr.boː]/to exasperate, irritate, provoke Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exacerbō |
| tū | exacerbās |
| is / ea / id | exacerbat |
| nōs | exacerbāmus |
| vōs | exacerbātis |
| eī / eae / ea | exacerbant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exacerbābam |
| tū | exacerbābās |
| is / ea / id | exacerbābat |
| nōs | exacerbābāmus |
| vōs | exacerbābātis |
| eī / eae / ea | exacerbābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exacerbābō |
| tū | exacerbābis |
| is / ea / id | exacerbābit |
| nōs | exacerbābimus |
| vōs | exacerbābitis |
| eī / eae / ea | exacerbābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exacerbāvī |
| tū | exacerbāvistī |
| is / ea / id | exacerbāvit |
| nōs | exacerbāvimus |
| vōs | exacerbāvistis |
| eī / eae / ea | exacerbāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exacerbāveram |
| tū | exacerbāverās |
| is / ea / id | exacerbāverat |
| nōs | exacerbāverāmus |
| vōs | exacerbāverātis |
| eī / eae / ea | exacerbāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exacerbāverō |
| tū | exacerbāveris |
| is / ea / id | exacerbāverit |
| nōs | exacerbāverimus |
| vōs | exacerbāveritis |
| eī / eae / ea | exacerbāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exacerbem |
| tū | exacerbēs |
| is / ea / id | exacerbet |
| nōs | exacerbēmus |
| vōs | exacerbētis |
| eī / eae / ea | exacerbent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exacerbārem |
| tū | exacerbārēs |
| is / ea / id | exacerbāret |
| nōs | exacerbārēmus |
| vōs | exacerbārētis |
| eī / eae / ea | exacerbārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exacerbāverim |
| tū | exacerbāverīs |
| is / ea / id | exacerbāverit |
| nōs | exacerbāverīmus |
| vōs | exacerbāverītis |
| eī / eae / ea | exacerbāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exacerbāvissem |
| tū | exacerbāvissēs |
| is / ea / id | exacerbāvisset |
| nōs | exacerbāvissēmus |
| vōs | exacerbāvissētis |
| eī / eae / ea | exacerbāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exacerbā |
| vōs | exacerbāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exacerbātō |
| is / ea / id | exacerbātō |
| vōs | exacerbātōte |
| eī / eae / ea | exacerbantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exacerbāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exacerbāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exacerbātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exacerbāns |
Participium futūrum
| — | exacerbātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exacerbandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exacerbandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exacerbandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exacerbandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exacerbātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exacerbātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exacerbor |
| tū | exacerbāris |
| is / ea / id | exacerbātur |
| nōs | exacerbāmur |
| vōs | exacerbāminī |
| eī / eae / ea | exacerbantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exacerbābar |
| tū | exacerbābāris |
| is / ea / id | exacerbābātur |
| nōs | exacerbābāmur |
| vōs | exacerbābāminī |
| eī / eae / ea | exacerbābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exacerbābor |
| tū | exacerbāberis |
| is / ea / id | exacerbābitur |
| nōs | exacerbābimur |
| vōs | exacerbābiminī |
| eī / eae / ea | exacerbābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exacerber |
| tū | exacerbēris |
| is / ea / id | exacerbētur |
| nōs | exacerbēmur |
| vōs | exacerbēminī |
| eī / eae / ea | exacerbentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exacerbārer |
| tū | exacerbārēris |
| is / ea / id | exacerbārētur |
| nōs | exacerbārēmur |
| vōs | exacerbārēminī |
| eī / eae / ea | exacerbārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exacerbāre |
| vōs | exacerbāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exacerbātor |
| is / ea / id | exacerbātor |
| eī / eae / ea | exacerbantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exacerbārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exacerbātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exacerbātum īrī |
Participium perfectum
| — | exacerbātus |
Participium futūrum
| — | exacerbandus |