HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exacuo — definición

Conjugation of exacuo

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsa.ku.oː]/

to stimulate or aggravate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exacuō
exacuis
is / ea / id exacuit
nōs exacuimus
vōs exacuitis
eī / eae / ea exacuunt
Indicātīvus imperfectum
ego exacuēbam
exacuēbās
is / ea / id exacuēbat
nōs exacuēbāmus
vōs exacuēbātis
eī / eae / ea exacuēbant
Indicātīvus futūrum
ego exacuam
exacuēs
is / ea / id exacuet
nōs exacuēmus
vōs exacuētis
eī / eae / ea exacuent
Indicātīvus perfectum
ego exacuī
exacuistī
is / ea / id exacuit
nōs exacuimus
vōs exacuistis
eī / eae / ea exacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exacueram
exacuerās
is / ea / id exacuerat
nōs exacuerāmus
vōs exacuerātis
eī / eae / ea exacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exacuerō
exacueris
is / ea / id exacuerit
nōs exacuerimus
vōs exacueritis
eī / eae / ea exacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego exacuam
exacuās
is / ea / id exacuat
nōs exacuāmus
vōs exacuātis
eī / eae / ea exacuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego exacuerem
exacuerēs
is / ea / id exacueret
nōs exacuerēmus
vōs exacuerētis
eī / eae / ea exacuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego exacuerim
exacuerīs
is / ea / id exacuerit
nōs exacuerīmus
vōs exacuerītis
eī / eae / ea exacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exacuissem
exacuissēs
is / ea / id exacuisset
nōs exacuissēmus
vōs exacuissētis
eī / eae / ea exacuissent
Imperātīvus praesēns
exacue
vōs exacuite
Imperātīvus futūrum
exacuitō
is / ea / id exacuitō
vōs exacuitōte
eī / eae / ea exacuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
exacuere
Īnfīnītīvus perfectum
exacuisse
Īnfīnītīvus futūrum
exacūtūrum esse
Participium praesēns
exacuēns
Participium futūrum
exacūtūrus
Gerundium (genitīvus)
exacuendī
Gerundium (datīvus)
exacuendō
Gerundium (accūsātīvus)
exacuendum
Gerundium (ablātīvus)
exacuendō
Supīnum (accūsātīvus)
exacūtum
Supīnum (ablātīvus)
exacūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exacuor
exacueris
is / ea / id exacuitur
nōs exacuimur
vōs exacuiminī
eī / eae / ea exacuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego exacuēbar
exacuēbāris
is / ea / id exacuēbātur
nōs exacuēbāmur
vōs exacuēbāminī
eī / eae / ea exacuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego exacuar
exacuēris
is / ea / id exacuētur
nōs exacuēmur
vōs exacuēminī
eī / eae / ea exacuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego exacuar
exacuāris
is / ea / id exacuātur
nōs exacuāmur
vōs exacuāminī
eī / eae / ea exacuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exacuerer
exacuerēris
is / ea / id exacuerētur
nōs exacuerēmur
vōs exacuerēminī
eī / eae / ea exacuerentur
Imperātīvus praesēns
exacuere
vōs exacuiminī
Imperātīvus futūrum
exacuitor
is / ea / id exacuitor
eī / eae / ea exacuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
exacuī
Īnfīnītīvus perfectum
exacūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exacūtum īrī
Participium perfectum
exacūtus
Participium futūrum
exacuendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary