HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exacuo — definition

Conjugation of exacuo

Regular CEFR B1
[ɛkˈsa.ku.oː]

to stimulate or aggravate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exacuō
tū exacuis
is / ea / id exacuit
nōs exacuimus
vōs exacuitis
eī / eae / ea exacuunt
Indicātīvus imperfectum
ego exacuēbam
tū exacuēbās
is / ea / id exacuēbat
nōs exacuēbāmus
vōs exacuēbātis
eī / eae / ea exacuēbant
Indicātīvus futūrum
ego exacuam
tū exacuēs
is / ea / id exacuet
nōs exacuēmus
vōs exacuētis
eī / eae / ea exacuent
Indicātīvus perfectum
ego exacuī
tū exacuistī
is / ea / id exacuit
nōs exacuimus
vōs exacuistis
eī / eae / ea exacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exacueram
tū exacuerās
is / ea / id exacuerat
nōs exacuerāmus
vōs exacuerātis
eī / eae / ea exacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exacuerō
tū exacueris
is / ea / id exacuerit
nōs exacuerimus
vōs exacueritis
eī / eae / ea exacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego exacuam
tū exacuās
is / ea / id exacuat
nōs exacuāmus
vōs exacuātis
eī / eae / ea exacuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego exacuerem
tū exacuerēs
is / ea / id exacueret
nōs exacuerēmus
vōs exacuerētis
eī / eae / ea exacuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego exacuerim
tū exacuerīs
is / ea / id exacuerit
nōs exacuerīmus
vōs exacuerītis
eī / eae / ea exacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exacuissem
tū exacuissēs
is / ea / id exacuisset
nōs exacuissēmus
vōs exacuissētis
eī / eae / ea exacuissent
Imperātīvus praesēns
tū exacue
vōs exacuite
Imperātīvus futūrum
tū exacuitō
is / ea / id exacuitō
vōs exacuitōte
eī / eae / ea exacuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— exacuere
Īnfīnītīvus perfectum
— exacuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exacūtūrum esse
Participium praesēns
— exacuēns
Participium futūrum
— exacūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— exacuendī
Gerundium (datīvus)
— exacuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— exacuendum
Gerundium (ablātīvus)
— exacuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— exacūtum
Supīnum (ablātīvus)
— exacūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exacuor
tū exacueris
is / ea / id exacuitur
nōs exacuimur
vōs exacuiminī
eī / eae / ea exacuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego exacuēbar
tū exacuēbāris
is / ea / id exacuēbātur
nōs exacuēbāmur
vōs exacuēbāminī
eī / eae / ea exacuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego exacuar
tū exacuēris
is / ea / id exacuētur
nōs exacuēmur
vōs exacuēminī
eī / eae / ea exacuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego exacuar
tū exacuāris
is / ea / id exacuātur
nōs exacuāmur
vōs exacuāminī
eī / eae / ea exacuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exacuerer
tū exacuerēris
is / ea / id exacuerētur
nōs exacuerēmur
vōs exacuerēminī
eī / eae / ea exacuerentur
Imperātīvus praesēns
tū exacuere
vōs exacuiminī
Imperātīvus futūrum
tū exacuitor
is / ea / id exacuitor
eī / eae / ea exacuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— exacuī
Īnfīnītīvus perfectum
— exacūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exacūtum īrī
Participium perfectum
— exacūtus
Participium futūrum
— exacuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary